eGospodarka.pl

eGospodarka.plPodatkiPorady podatkowe › Koszty uzyskania przychodu w PIT za 2017 r.

Koszty uzyskania przychodu w PIT za 2017 r.

2017-12-20 12:46

Koszty uzyskania przychodu w PIT za 2017 r.

Jakie koszty w PIT za 2017 rok? © Patryk Kosmider - Fotolia.com

Koszty uzyskania przychodu to jeden z podstawowych czynników decydujących o wartości podatku dochodowego. Im są one wyższe, tym mniejsza będzie danina do przekazania fiskusowi. Kowalski jednakże na ogół nie ujmuje w rozliczeniu podatkowym kosztów faktycznie poniesionych, a ryczałtowe i to często w stosunkowo niewielkiej wysokości.

Umowa o pracę to kwotowe koszty ryczałtowe bądź rzeczywiste przejazdy


Przychody z pracy -to najczęstsze źródło utrzymanie Polaków, a co za tym idzie - także najczęściej występujące źródło przychodów, z którego trzeba się rozliczyć z fiskusem. Przychody takie są opodatkowane skalą podatkową. Podstawę opodatkowania stanowi dochód pomniejszony o przysługujące odliczenia, zaś dochodem jest przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania.
Niestety koszty te - w przypadku etatowców - z reguły nie będą zbyt wysokie. Zdecydowana większość społeczeństwa stosuje je bowiem w postaci z góry określonych ryczałtów, które to nie były waloryzowane od wielu lat.

I tak pracownicze ryczałtowe koszty uzyskania przychodu są określone kwotowo (a nie procentowo). W efekcie nie wpływa na nie wartość uzyskanego wynagrodzenia jak też ewentualne faktyczne wydatki, które pracownik musi ponieść aby dane wynagrodzenie uzyskać. Większego znaczenia nie ma także wymiar etatu pracownika jak i liczba przepracowanych w danym miesiącu dni czy godzin. Wartość tych kosztów została zróżnicowana jedynie z uwagi na to, czy pracownik mieszka w tej samej miejscowości, w której pracuje. Istotna jest także ilość etatów, chociaż maksymalne kwoty takich kosztów powodują, że wielość zatrudnienia w ostatecznym rozrachunku nie ma tutaj zbyt dużego znaczenia.
Art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, że koszty uzyskania przychodów z tytułów wymienionych wyżej:
  1. wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
  2. nie mogą przekroczyć łącznie 2.002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
  3. wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1.668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;
  4. nie mogą przekroczyć łącznie 2.502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

fot. Patryk Kosmider - Fotolia.com

Jakie koszty w PIT za 2017 rok?

Pracownicy na kilku etatach muszą pamiętać o rocznym limicie podatkowych kosztów uzyskania przychodu. Ograniczenia nie unikną także twórcy i artyści uprawnieni do kosztów 50%. Zamiast ryczałtu można stosować koszty faktycznie poniesione, ale wiąże się to z dodatkowymi obowiązkami i innymi ograniczeniami.


Miesięczne kwoty wymienione w pkt 1 i 3 są stosowane do każdego etatu (na etapie liczenia zaliczki na podatek przez płatnika - zakład pracy). Stąd osoba zatrudniona na podstawie np. dwóch lub trzech umów, koszty te będzie miała naliczane z tytułu każdego wynagrodzenia odrębnie - a więc w wyższej wysokości - aniżeli jedno-etatowiec. Niestety wielość etatów przekłada się ostatecznie na dopłatę podatku. Suma wartości miesięcznych kosztów nie może bowiem przekroczyć limitów rocznych, o których mowa wyżej w ramce w punktach 2 i 4. Limitów tych nie pilnują jednakże płatnicy na etapie ustalania zaliczki na podatek, a dopiero podatnik w rozliczeniu rocznym PIT. W efekcie dokonuje on ograniczenia zastosowanych wcześniej kosztów przez płatników do wysokości limitu rocznego. A ograniczenie kosztów to większy dochód, czyli także podstawa opodatkowania i na ogół podatek należny fiskusowi.

Przykład
Pracownik pracuje w trzech firmach na 1/4 etatu w każdej. Zakłady pracy są położone w innych miejscowościach, niż pracownik mieszka, dlatego też przysługują mu podwyższone koszty uzyskania przychodu w wysokości 139,06 zł miesięcznie z każdego etatu i w takiej wysokości są one uwzględniane przez płatników przy obliczaniu zaliczki od wypłacanego wynagrodzenia. Zastosowane w ciągu roku koszty przez zakłady pracy za 12 miesięcy wniosą w związku z tym 12 x 139,06 zł x 3 = 5 006,16 zł.

Roczny ustawowy limit kosztów przysługujących temu pracownikowi wynosi 2 502,56 zł i do takiej wysokości będzie musiał on je ograniczyć w składanym zeznaniu. Jego dochód w związku z tym wzrośnie o: 5 006,16 zł - 2 502,56 zł = 2 503,60 zł

Zakładając, że podatnik nie ma odliczeń, które „pochłonęłyby” tą różnicę oraz że płaci on podatek wg 18% stawki PIT, dopłata podatku w PIT rocznym z uwagi na ograniczenie kosztów wyniesie ok. 451 zł.

Płatnik na etapie poboru zaliczki nie ma prawa do pominięcia kosztów uzyskania przychodu nawet gdy wie, że jego pracownik jest zatrudniony także w innych firmach. Pracownik natomiast w rocznym PIT musi ograniczyć wysokość zastosowanych kosztów uzyskania przychodu przez płatników do maksymalnych kwot limitów rocznych.

Warto wiedzieć
Zdaniem organów podatkowych koszty uzyskania przychodu przysługują pracownikom za miesiące przepracowane, a nie miesiące, w których wynagrodzenie jest wypłacane.

Koszty faktyczne - bilety za przejazdy komunikacją publiczną


Część pracowników w rocznym PIT może uwzględnić nie koszty ryczałtowe, ale faktycznie poniesione w związku z uzyskaniem wynagrodzenia z pracy. Niestety katalog takich kosztów jest istotnie ograniczony, podobnie jak i sposób ich dokumentowania. Otóż jako koszty faktyczne ustawodawca nakazuje przyjąć tutaj wyłącznie koszty dojazdu do miejsca pracy i powrotu do miejsca zamieszkania. Koszty te nie są wprawdzie limitowane, co jednak nie oznacza, że nie są one ograniczone w inny sposób.
Prawo do uwzględnienia kosztów rzeczywiście poniesionych mają jedynie ci pracownicy, którzy w dojazdach do zakładu pracy (i z powrotem) korzystają ze ściśle określonych środków transportu i mają określone dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków.

Jeżeli roczne zryczałtowane koszty uzyskania przychodów są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi.

Organy podatkowe podchodzą bardzo restrykcyjnie do uwzględniania w rozliczeniu rocznym rzeczywistych kosztów uzyskania przychodu. Podatnik musi zatem posiadać zarówno odpowiedni dokument potwierdzający ich poniesienie, jak i korzystać z odpowiedniego środka transportu.
Przy uwzględnianiu rzeczywistych kosztów podróży, podatnik do pracy musi jeździć:
  • autobusem
  • pociągiem
  • promem
  • komunikacją miejską

Koszt taki musi nadto być udokumentowany imiennym biletem okresowym.

W zeznaniu podatkowym zatem podatnik nie odliczy przykładowo kosztu paliwa wlewanego do własnego samochodu, którym dojeżdża codziennie do pracy, wydatków na taksówkę, czy też przejazdu busami należących do prywatnych przewoźników i to nawet wówczas, gdy skorzystanie z tzw. „komunikacji publicznej” nie będzie możliwe.

Imiennego biletu okresowego nie można też zastąpić innym dowodem, np. biletem na okaziciela, jednorazowym, czy nawet wystawioną przez przewoźnika fakturą.
Faktycznie poniesione koszty uzyskania przychodu można tutaj stosować pod warunkiem, że są wyższe od kosztów ryczałtowych. W rozliczeniu podatkowym uwzględniane są jedynie te koszty, które w rozliczanym roku zostały poniesione, a więc bilety okresowe zapłacone.

Menedżer oraz członek zarządu także z kosztami kwotowymi


Koszty uzyskania przychodu w wysokości 111,25 zł miesięcznie i nie więcej niż 2 002,05 zł rocznie (jeżeli przychody takie uzyskiwane są z więcej niż jednego stosunku prawnego) należy stosować również w stosunku do niektórych przychodów zaliczanych do tzw. działalności wykonywanej osobiście. Chodzi tutaj o:
  • przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek
  • przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych
  • przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej

Inna działalność wykonywana osobiście, czyli umowa o dzieło czy zlecenie - ma koszty procentowe


Kolejną grupą podatników są zatrudnieni na podstawie tzw. umów cywilnoprawnych, czyli umów zlecenie i o dzieło (potocznie nazywanych śmieciowymi). Z podatkowego punktu widzenia takie stosunki zatrudnienia są korzystniejsze od etatu. Stosuje się bowiem do nich koszty uzyskania przychodu określane ryczałtowo, ale liczone są procentowo od przychodu, a nie w stałych wartościach.
Koszty uzyskania przychodu z tytułu umowy zlecenia czy o dzieło wynoszą co do zasady 20% uzyskanego przychodu, pomniejszonego o składki ZUS, których podstawę naliczenia taki przychód stanowi.


Tutaj także możliwe jest uwzględnienie kosztów rzeczywiście poniesionych i to - w odróżnieniu od etatu - nie tylko na przejazdy. W faktycznie poniesionych wydatkach ustawodawca pozwala uwzględniać wszystkie koszty związane z wykonaniem danego zlecenia bądź dzieła (obowiązuje ogólna zasada zaliczania wydatków za koszty - tak jak dla firm), a nie tylko samych przejazdów.
Podatnik zamierzający uwzględnić w rocznym PIT koszty rzeczywiście poniesione musi zadbać o odpowiednie udokumentowanie wydatków ponoszonych w związku z wykonywanym zleceniem czy dziełem.

Koszty w wysokości faktycznie poniesionej (i nielimitowanej) stosuje się pod warunkiem, że są wyższe od zryczałtowanych.

Inne źródła z kosztami jak przy zleceniu


Opisane wyżej procentowe koszty uzyskania przychodu (a więc 20% tego przychodu) stosuje się także do przychodów z innych źródeł, ale uzyskanych wyłącznie na podstawie umowy, do której stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy zlecenia lub o dzieło.

50%, czyli wysokie koszty z limitem przy prawach autorskich


Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy, z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - koszty uzyskania przychodu stosuje się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
50% koszty uzyskania przychodu mają zastosowanie jedynie do tej części wynagrodzenia twórcy, która jest związana z wykonywaniem przez niego utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim tudzież korzystaniem przez niego z praw autorskich. Nie jest przy tym istotny stosunek prawny, na podstawie którego twórca wynagrodzenie otrzymuje. Do takich kosztów mają zatem prawo zatrudnieni na umowy cywilnoprawne jak i umowę o pracę.

Koszty w tej wysokości stosuje się także (art. 22 ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy):
  • z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego
  • z tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną

Niestety 50% koszty podatkowe są ograniczone odgórnym limitem. Nie mogą one przekroczyć kwoty 42 764 zł.
Wskazany limit dotyczy łącznie wszystkich dochodów, do których 50% koszty uzyskania przychodu mają zastosowanie, bez względu na to, na podstawie jakiego tytułu uzyskano przychód.

Co po przekroczeniu limitu?
Zdaniem organów podatkowych, po przekroczeniu wskazanego limitu (dla 50% kosztów uzyskania przychodu) podatnik nie ma prawa do innych kosztów określonych w sposób ryczałtowy. Może wówczas stosować jedynie koszty faktycznie poniesione. W efekcie przy części honorariów opodatkowany będzie nie dochód, a uzyskany przychód.
Zmiany na rok 2018
W roku 2018 limit 50% kosztów uzyskania przychodu zostanie podwojony i wyniesie 85 528 zł

Oceń

1 1

Podziel się

Poleć na Wykopie Poleć w Google+

Poleć artykuł znajomemu Wydrukuj

Skomentuj artykuł Opcja dostępna dla zalogowanych użytkowników - ZALOGUJ SIĘ / ZAREJESTRUJ SIĘ

Komentarze (0)

DODAJ SWÓJ KOMENTARZ

REKLAMA

Eksperci egospodarka.pl

1 1 1

Wpisz nazwę miasta, dla którego chcesz znaleźć urząd skarbowy lub izbę skarbową.

Wzory dokumentów

Bezpłatne wzory dokumentów i formularzy.
Wyszukaj i pobierz za darmo:

Ok, rozumiem Strona wykorzystuje pliki cookies w celu prawidłowego jej działania oraz korzystania z narzędzi analitycznych, reklamowych, marketingowych i społecznościowych. Szczegóły znajdują się w Polityce Prywatności. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Jeśli nie chcesz, aby pliki cookies były zapisywane w pamięci Twojego urządzenia, możesz to zmienić za pomocą ustawień przeglądarki.