Do składania takiego zawiadomienia są zobowiązani nabywcy rzeczy lub praw majątkowych (małżonek, wstępni, zstępni, rodzeństwo, pasierb, ojczym i macocha).

W zawiadomieniu należy podać dane dotyczące daty powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – dzień uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, a także miejsca i celu składania zgłoszenia, dane identyfikujące spadkodawcę, darczyńcę lub inną osobę, od której lub po której została nabyta własność wraz z adresem jej zamieszkania. Trzeba w nim także podać tytuł nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, dane dotyczące rodzaju dokumentu potwierdzającego nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych, a także dane dotyczące nabytych rzeczy lub praw majątkowych oraz dane dotyczące stosunku osobistego nabywcy do osoby, od której lub po której doszło do nabycia. Na końcu zgłoszenia nabywca składa oświadczenie i podpis.

Na złożenie takiego zawiadomienia podatnik ma miesiąc czasu. Dodatkowo należy pamiętać, iż w przypadku, gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne – ich otrzymanie należy udokumentować dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo na jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.

Regulacja ta została zawarta w art. 4a ust. 1 i 2 znowelizowanej ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Istnieją jednak dwie sytuacje, gdy takiego zawiadomienia składać nie trzeba, a które zostały zawarte w art. 4a ust 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Pierwsza z nich występuje, gdy przekazanie majątku nastąpi na podstawie aktu notarialnego. Druga natomiast, gdy wartość nabytego majątku nie przekracza 9 637 zł. Kwota ta jest obliczana oddzielnie dla każdego z darczyńców, ale równocześnie dla każdego z nich wszystkie darowizny dokonane w okresie pięciu kolejnych lat są sumowane. Tak więc należy uważać na moment, w którym ich suma przekroczy wspomniany limit.

Do pobrania: .