Jeżeli podatnik w zakresie potrącania kosztów stosuje tzw. metodę kasową, ewidencjonowanie kosztów (w tym także pozostałych) powinno nastąpić w dniu, w którym podatnik otrzymał dowód stwierdzający powstanie zdarzenia gospodarczego stanowiącego podstawę do zapisu w PKPiR, czyli np. faktury VAT, przy czym bez znaczenia pozostaje tutaj moment oraz forma zapłaty należności objętej takim dokumentem. Pamiętać jednak należy, iż w prowadzonej działalności gospodarczej występują koszty, które można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dopiero po dokonaniu ich zapłaty. Stanowisko takie zajęła Izba Skarbowa w Opolu w decyzji z dnia 11.09.2007 r. nr PF-I/4180-0005/07/TE, zmieniając postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 08.02.2006r. nr PDF-415/31/05.
Podatnik skierował do organu podatkowego zapytanie odnośnie momentu ujmowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów faktur kosztowych dokumentujących poniesienie wydatków nie stanowiących zakupu towarów handlowych, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podatnik poprosił o wyjaśnienie, czy koszty te powinny być ujmowane w dacie otrzymania faktury czy w dacie dokonania zapłaty? W przedmiotowej sprawie izba skarbowa zajęła następujące stanowisko:
„(…) Z treści art.22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Użyty przez ustawodawcę zwrot „w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, iż aby dany wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów musi być poniesiony w określonym celu i wykazywać związek z przychodem lub w sposób istotny wpływać na możliwość jego uzyskania. Zawarte w przytoczonej definicji sformułowanie „koszt poniesiony” wskazuje na stan dokonany, czyli faktyczne obciążenie danym kosztem, a nie tylko jego ujęcie w księgach. Omawiany przepis nie określa jednak rozpiętości czasowej między poniesionymi wydatkami a osiągniętym przychodem. Zagadnienie potrącalności kosztów w czasie znajduje natomiast swoje uregulowanie w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Od tej zasady ustawodawca przewiduje wyjątki określone w art. 22 ust. 5 ustawy przewidując, iż potrącalne są koszty uzyskania przychodów poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego oraz koszty uzyskania przychodów jeszcze nieponiesione faktycznie, lecz zgodnie z obowiązującymi przepisami już zaewidencjonowane, pod warunkiem, że odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego (zasada memoriałowa).
Opisane wyżej reguły określone w art. 22 ust. 5 ustawy znajdują zastosowanie wobec podatników prowadzących księgi rachunkowe, jak również prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, z zastrzeżeniem, że stale w każdym roku podatkowym księgi te umożliwiają wyodrębnienie kosztów uzyskania odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.
W związku z tym, że z wniosku podatnika wynika, iż stosuje w zakresie potrącania kosztów zasadę określoną w art. 22 ust. 4 (tzw. kasową) – należy stwierdzić, że ewidencjonowanie kosztów, w tym również pozostałych (poza zakupem materiałów podstawowych i towarów handlowych) powinno nastąpić w dniu, w którym podatnik wszedł w posiadanie dowodu stwierdzającego zdarzenie gospodarcze stanowiące podstawę zapisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów i z którego wynika zobowiązanie do zapłaty z tego tytułu określonej kwoty pieniężnej, np. faktura za paliwo, energię elektryczną itp. Bez znaczenia pozostaje przy tym kiedy i w jakiej formie (raty, kompensata, odroczony termin płatności) nastąpi zapłata należności objętej tym dokumentem.
Na marginesie podkreślić trzeba, iż – niezależnie od przyjętej metody ewidencjonowania kosztów: kasowej lub memoriałowej – w prowadzonej działalności gospodarczej mogą wystąpić koszty, które podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów wyłącznie po dokonaniu ich zapłaty (np. wynagrodzenia, składki ZUS, koszty podróży służbowej), co do których opisane wyżej zasady nie będą miały zastosowania.
Ponadto tut. organ wskazuje, iż w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 217, poz. 1588) z dniem 1 stycznia 2007r. modyfikacji uległy reguły dotyczące kwestii potrącalności kosztów w czasie zawarte w przepisach art. 22 ust. 4-6 w/w ustawy, które znajdują zastosowanie do zdarzeń gospodarczych zaistniałych po tej dacie. (…)”
Pełną treść postanowienia/decyzji można przeczytać na stronie Ministerstwa Finansów
poleć znajomemu
wydrukuj
dla Twojej www