Przykład

Załóżmy że nasz podatnik rozlicza się z podatku dochodowego oraz VAT za okresy miesięczne. Dokonał zakupu środka trwałego (budynku) wykorzystywanego zarówno do czynności opodatkowanych jak i zwolnionych we wrześniu 2007 r. Wartość podatku VAT od tego środka trwałego: 20 000 zł. Proporcja ustalona na podstawie roku 2006 wynosiła 50 proc. Tym samym podatnik przy zakupie środka trwałego odliczył 10 000 zł podatku (20 000 zł x 50 proc. = 10 000 zł). Reszta powiększyła wartość początkową tego środka przy ustalaniu odpisów amortyzacyjnych. Jak wynika z przywołanych na początku przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – podatnik musi dokonywać korekty tego podatku przez 10 lat (gdyż jest to nieruchomość).

I korekta (w 2008 r.)
W styczniu 2008 r. podatnik ustalił proporcję w oparciu o dane z roku 2007. Wyniosła ona 40 proc. Przypomnijmy, że korekta jest dokonywana w wysokości 1/10 podatku naliczonego przy zakupie (czyli 20 000 zł x 1/10 = 2 000 zł) w stosunku do 1/10 kwoty podatku faktycznie odliczonego (czyli 10 000 zł x 1/10 = 1 000 zł).

Podatnikowi przysługuje zatem do odliczenia: 40 proc. x 2 000 zł = 800 zł
Powstaje nam zatem różnica w wysokości: 1 000 zł – 800 zł = 200 zł
Kwota w wysokości 200 zł pomniejsza nam tym samym VAT naliczony w deklaracji za styczeń 2008 r. oraz jednocześnie staje się kosztem uzyskania przychodów w podatku dochodowym.

II korekta (w 2009 r.)
W styczniu 2009 r. podatnik ustalił proporcję o dane z roku 2008. Wyniosła ona 70 proc. Obliczenia kształtują się następująco:

Przysługujące odliczenie podatku VAT: 70 proc. x 2 000 zł = 1 400 zł
1 000 zł – 1 400 zł = - 400 zł
Kwota w wysokości 400 zł powiększy podatek naliczony w deklaracji za styczeń 2009 r. i jednocześnie stanie się przychodem w podatku dochodowym podlegającym opodatkowaniu.

Nasz podatnik takich obliczeń musi dokonywać w stosunku do tego środka trwałego przez 10 kolejnych lat.