Art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, że przez dostawę towarów należy rozumieć także przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2. wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
W takiej sytuacji (z nielicznymi wyjątkami dotyczącymi produktów spożywczych) podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów (art. 29 ust. 10 ustawy o podatku VAT).

W taki sam sposób (czyli na zasadach określonych w art.29 ust. 10 ustawy) dokonuje się wyceny remanentu likwidacyjnego, na co wskazuje art. 14 ustawy.

Warto w tym miejscu wspomnieć, że przepis określony w art. 29 ust. 10 został zmieniony z dniem 01 stycznia 2008 r. Przed tym dniem brzmiał on następująco: W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy cena nabycia nie istnieje, koszt wytworzenia określony w momencie dostawy tych towarów.

Jak łatwo zauważyć zmiana była bardzo niewielka: zastąpiono wyraz „określony” wyrazem „określone”. Wywołała ona jednak wątpliwości, jak należy opodatkować np. nieodpłatne przekazanie towarów. Otóż czy w takiej sytuacji podatek VAT liczyć od podstawy opodatkowania jako ceny historycznej, czy też uwzględniać zużycie towaru. Wątpliwości w tej sprawie rozwiało Ministerstwo Finansów udzielając odpowiedzi z dnia 3 czerwca 2008 r. na interpelację poselską nr 3080 (dotyczyła ona opodatkowania remanentu likwidacyjnego). Resort zawarł w niej następujące stanowisko:

„(…) Zgodnie z nowym brzmieniem art. 29 ust. 10 ww. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. od dnia 1 stycznia 2008 r. podstawą opodatkowania towarów podlegających spisowi z natury jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów. Na potrzeby stosowania art. 14 ust. 8 ww. ustawy wprowadzona zmiana oznacza, że przy określeniu podstawy opodatkowania towarów podlegających spisowi z natury uwzględnia się cenę nabycia w momencie dokonywania spisu. Zatem przy likwidacji (zaprzestaniu) działalności nowe brzmienie przepisu art. 29 ust. 10, do którego przepis art. 14 ust. 8 wprost odsyła, pozwala uwzględnić realną wartość towarów podlegających spisowi (np. w przypadku środków trwałych wartość uwzględniającą zużycie tych środków).(…)”