Jakie wątpliwości wyjaśnił organ podatkowy?

W zapytaniu wskazano, że spółka zajmuje się produkcją, dystrybucją i sprzedażą napojów bezalkoholowych, soków owocowych i warzywnych, wód oraz nektarów opatrzonych zastrzeżonymi znakami towarowymi. W działalności wykorzystuje m.in. sprzęt chłodniczy, tj. lodówki i maszyny typu vending służące do sprzedaży napojów. Urządzenia te są przekazywane klientom (punktom sprzedaży detalicznej) na podstawie zawieranych umów przekazania do używania (użyczenia). Spółka niekiedy nabywa większą ilość tych urządzeń w krótkim czasie, co powoduje, że są one wprowadzane do ewidencji środków trwałych i znajdują się jeszcze w jej magazynie. Występują także sytuacje, gdzie z różnych powodów (np. zmiana szaty graficznej w związku z zakończeniem współpracy z danym klientem), lodówki te wracają do magazynu spółki, gdzie mogą znajdować się nawet kilka miesięcy zanim trafią do nowego punktu sprzedaży. Zadano w związku z tym pytanie, czy w takich sytuacjach spółka ma prawo zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych sprzętu chłodniczego czasowo niewykorzystywanego w działalności gospodarczej? W przedmiotowej sprawie organ podatkowy zajął następujące stanowisko:

„(…) Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest istnienie pomiędzy nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo – skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Pojecie środków trwałych, podlegających amortyzacji, zostało określone w art. 16a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Według art. 16a ust. 1 ustawy środkami trwałymi są „stanowiące własność lub współwłasność, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do użytkowania:

1. budowle i budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty,

* o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do użytkowania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu”.