Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:

1. wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
2. nie mogą przekroczyć łącznie 2.002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
3. wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1.668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę,
4. nie mogą przekroczyć łącznie 2.502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

Jednakże, zgodnie z art. 22 ust. 11 ustawy, jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa wyżej, są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi.

Zatem pracownik dojeżdżający do pracy autobusem PKS, który miesięczne bilety, może na ich podstawie ustalić koszty uzyskania przychodu, o ile są one wyższe od zryczałtowanych. Warto w tym miejscu dodać, że odliczeniu podlegają jedynie te bilety, w których posiadaniu jest podatnik. Przykładowo jeżeli pracownik cały rok kupował imienne bilety miesięczne na dojazd do pracy, lecz dwa zgubił, koszty uzyskania przychodu ustala na podstawie posiadanych 10 biletów.

Uwaga!!!

Koszty uzyskania przychodu w wysokości faktycznie poniesionych wydatków można odliczyć jedynie w sytuacjach podanych wyżej i pod warunkiem, że podatnik posiada podane w powyższym przepisie dokumenty potwierdzające ich poniesienie. Co za tym idzie, konieczne jest posiadanie imiennych biletów okresowych. Przepis ten nie będzie miał zatem zastosowania w sytuacji, gdy przykładowo pracownik dojeżdża do pracy samochodem i chciałby uznać za koszt wydatki na zakup paliwa służącego do napędu tego samochodu. Podobnie będzie w sytuacji, gdy podatnik będzie dojeżdżał do pracy autobusem PKS, lecz nie będzie posiadał imiennych biletów okresowych a jedynie na okaziciela. Do odliczenia nie upoważnia również faktura VAT wystawiona do biletu nieimiennego. Dowód taki nie został bowiem wymieniony w art. 22 ust. 11.

Powyższe potwierdził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 stycznia 1999 r. (sygn. akt SA/Sz 490/98).

Dla kogo odliczenie?

Z opisanego wyżej odliczenia mogą skorzystać jedynie podatnicy uzyskujący przychody:

• ze stosunku służbowego;
• ze stosunku pracy;
• ze spółdzielczego stosunku pracy;
• z pracy nakładczej.

Wydatki te natomiast wykazuje się w zeznaniach PIT-36, PIT-37 lub PIT-40.

Do pobrania
Rozliczenia roczne PIT 2008