Przepis, który stanowi środek o charakterze ograniczającym w sposób ogólny prawo do odliczenia całości zapłaconego VAT naliczonego w związku z nabyciem towarów finansowanych w drodze subwencji pochodzącej z funduszy publicznych, wykracza poza zakres dopuszczalnych ograniczeń prawa do odliczenia na mocy art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy.

Artykuł ten powinien być bowiem rozumiany w świetle pierwszego akapitu tego artykułu, który przyznaje Radzie kompetencję do określenia, na wniosek Komisji, które wydatki nie będą podlegały prawu do odliczenia VAT, wskazując jednocześnie, że w żadnym przypadku prawem tym nie będą objęte wydatki niezwiązane ściśle z działalnością gospodarczą, takie jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub reprezentacyjne.

W konsekwencji, mając na uwadze, że uregulowanie to należy interpretować w sposób ścisły, nie może być uznany za zezwalający państwom członkowskim na utrzymanie w mocy ograniczenia prawa do odliczenia VAT mogącego mieć zastosowanie w sposób ogólny do jakiekolwiek wydatku związanego z nabyciem towarów, niezależnie od jego charakteru lub przedmiotu. Wolą prawodawcy wspólnotowego było bowiem dopuszczenie jedynie wyłączeń niektórych towarów i usług z systemu odliczeń, a nie dopuszczenie ogólnych wyłączeń z tego systemu.
Wyrok ETS z 23 kwietnia 2009 r., C-74/08

Komentarz
Zdaniem Trybunału art. 17 ust. 2 VI Dyrektywy precyzyjnie wskazuje warunki powstania prawa do odliczenia i jego zakres oraz nie pozostawia państwom członkowskim żadnego uznania w zakresie jego transpozycji. W związku z tym Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 VI Dyrektywy przyznaje jednostkom prawo, na które mogą się one powoływać przed sądem krajowym przeciwko uregulowaniom krajowym niezgodnym z tym przepisem. Trybunał podkreślił również, że jeśli wyłączenie z systemu odliczeń zostało ustanowione niezgodnie z przepisami VI Dyrektywy, to krajowe organy podatkowe nie mogą powoływać się wobec podatnika na przepis o charakterze odstępstwa od prawa do odliczenia VAT. Podatnik, wobec którego zastosowano ten przepis, powinien mieć możliwość ponownego obliczenia należnego VAT, stosownie do postanowień art. 17 ust. 2 VI Dyrektywy, w zakresie, w jakim towary lub usługi zostały wykorzystane na potrzeby czynności opodatkowanych.


Magazyn „Orzecznictwo Podatkowe” co miesiąc prezentuje ważne orzeczenia i komentarze podatkowe. Znajdziesz tu praktyczne rady jak zminimalizować ryzyko, że urząd skarbowy podważy Twoje decyzje oraz poznasz argumenty, które pozwolą Ci wygrać z fiskusem.