Jakie wątpliwości wyjaśnił organ podatkowy?

W zapytaniu spółka wskazała, że pomiędzy nią i jej jedynym udziałowcem (spółką z siedzibą w Republice Węgierskiej) została zawarta umowa pożyczki, na mocy której udziałowiec pożyczył jej kwotę 48.000.000 PLN na zakup przez spółkę towarów od kontrahenta.

Kwota pożyczki będzie wypłacona spółce w trzech transzach. Odsetki naliczane zgodnie z umową będą płatne:
- we wrześniu 2009r. za okres do 30 września 2009 r.,
- we wrześniu 2010r. za okres od 1 października 2009r. do 30 września 2010r.

Sama pożyczka będzie natomiast spłacana w następujący sposób:
-18.000.000 PLN do dnia 30 września 2009 r. w 7 miesięcznych ratach,
-30.000.000 PLN do dnia 30 września 2010 r. w 2 miesięcznych ratach

W przypadku terminowej spłaty kwoty pożyczki w ustalonych ratach na dzień zapłaty pierwszej części odsetek (tj. 30 września 2009 r.) stan zadłużenia spółki wobec udziałowca z tytułu udzielonej pożyczki będzie wynosił 30.000.000 PLN, natomiast na dzień zapłaty pozostałej części odsetek (tj. 30 września 2010 r.) spółka nie będzie już posiadała zadłużenia z tytułu pożyczki. W związku z tym powstały dwie wątpliwości:
1. Czy określenie „wartość zadłużenia” użyte w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy CIT odnosi się do zadłużenia spółki wobec udziałowca z tytułu udzielonych pożyczek i kredytów, czy również do innych zobowiązań spółki wobec udziałowca istniejących na dzień zapłaty odsetek?
2. Czy do wysokości zadłużenia spółki wobec udziałowca na dzień zapłaty odsetek należy wliczyć wartość zapłaconych w tym dniu odsetek, a także kwotę spłaconej również w tym dniu części pożyczki?

W przedmiotowej sprawie organ podatkowy zajął następujące stanowisko:

„(…) Ad.1.
Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, czy też na zachowanie źródła pozyskiwania przychodu. Wydatki ponoszone przez podatnika muszą być celowe, to znaczy ponoszone być muszą dla uzyskania, zwiększenia przychodów podatkowych. Obowiązkiem podatnika, odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu lub funkcjonowaniem tegoż podatnika, zgodnie z dyspozycją powołanego ust. 1 art. 15 ustawy podatkowej.

Z treści złożonego wniosku wynika, że zagraniczny udziałowiec Spółki udzielił jej pożyczki. Pożyczka ta zaciągnięta została na cele związane z bieżącą działalnością gospodarczą spółki. Zgodnie z ogólną zasadą, wyrażoną w art. 15 ust. 1 ww. ustawy, dla kwalifikacji prawnej tych wydatków istotne znaczenie ma cel ich poniesienia, czyli przeznaczenie środków finansowych uzyskanych w drodze pożyczki. Kwestią wstępną dla oceny możliwości uznania uregulowanych odsetek za koszty podatkowe jest zatem ustalenie związku przyczynowo - skutkowego, jak i gospodarczego pomiędzy ich zapłatą, a przychodami, jakie Spółka osiąga lub ma szansę osiągnąć, wydatkując środki pieniężne pochodzące z pożyczki na dany cel. W szczególności, związek taki istnieje w przypadku zaciągnięcia pożyczki na bieżącą działalność gospodarczą podatnika.