W swym wniosku wnoszący interpretację wskazał, że jego Prezes Zarządu, stale zamieszkały w Niemczech, a jednocześnie pracownik jego udziałowcy – spółki prawa niemieckiego – będzie odbywać częste podróże służbowe samochodem prywatnym pomiędzy miejscem swego zamieszkania, a siedzibą wnioskodawcy, jak również na pozostałym terytorium Polski działając w interesie wnioskodawcy.

W związku z tym Prezes Zarządu będzie ponosić koszty tych podróży. Koszty te mają mu być zwracane przez udziałowca wnioskodawcy wg stawek prawa niemieckiego, a następnie zwracane będą przez wnioskodawcę udziałowcowi. Wnioskodawca chciał zaliczyć koszty zwracane udziałowcowi do swoich kosztów uzyskania przychodu. Miał jednak wątpliwość, czy wg ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa CIT) może to uczynić.

Zdaniem wnioskodawcy zwrot udziałowcowi ww. kosztów stanowi świadczenie na rzecz udziałowca, który wcześniej świadczył wnioskodawcy, ponieważ zwrócił koszty podróży służbowych Prezesowi Zarządu spółki. Świadczenia udziałowca i wnioskodawcy są zatem ich świadczeniami wzajemnymi. Koszty te są przy tym kosztami prowadzącymi do uzyskania przychodu przez wnioskodawcę, ponieważ podczas podróży służbowych Prezes Zarządu m.in. odbywa spotkania biznesowe z kontrahentami. Stąd też, zdaniem wnioskodawcy, nie znajdzie zastosowania przepis 16 ust. 1 pkt 38 ustawy CIT, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów „wydatków związanych z dokonywaniem jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub członków spółdzielni nie będących pracownikami w rozumieniu odrębnych przepisów (…)”.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie stanowisko wnioskodawcy jest błędne. Jak wynika z brzmienia art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy CIT wydatki udziałowca muszą być wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, ponieważ udziałowca nie łączy z wnioskodawcą stosunek pracy. Z przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia nie wynika też, aby ponoszone przez niego wydatki miały bezpośredni lub chociażby pośredni związek z przychodami spółki. W konsekwencji, organ podatkowy uznał, iż kwoty przekazane udziałowcowi tytułem zwrotu kosztów użycia przez prezesa zarządu wnioskodawcy, a jednocześnie pracownika udziałowca, samochodu prywatnego do celów służbowych stanowi świadczenie jednostronne, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy CIT.

Omawiana interpretacja utrudnia polskim spółkom kapitałowym, a także ich zagranicznym udziałowcom możliwość uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodu kosztów podróży służbowych, poniesionych pierwotnie przez tych udziałowców w interesie spółki. Przy czym omawiana interpretacja jest o tyle znacząca, iż organ podatkowy zakwestionował swoją interpretacją niebudzący na pierwszy rzut oka większych wątpliwości fakt, że zwrot przez udziałowca kosztów podróży Prezesowi Zarządu w spółce, w której jest on udziałowcem, nie stanowi jego świadczenia na jej rzecz. Rodzi to pytanie i wątpliwości na temat pojęć świadczenia jednostronnego i wzajemnego w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT, co w przyszłości może wywołać nowe problemy z jego stosowaniem.