W rozpatrywanej sprawie sąd zajął się analizą przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które miały zastosowanie przy sprzedaży nieruchomości nabytych do końca 2006 r. (stara ulga mieszkaniowa).

Otóż w maju 2006 r. skarżący wraz z małżonką zbyli lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Złożyli także w urzędzie skarbowym oświadczenie o przekazaniu uzyskanych ze sprzedaży środków w terminie 2 lat od dnia sprzedaży na cele mieszkaniowe określone w art. 22 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym, czyli m.in. na nabycie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego.

W 2007 r. małżonkowie ci nabyli grunt rolny. Zgodnie z pismem Urzędu Miejskiego z czerwca 2008 r., dla obszaru, na którym działka ta się znajdowała, brak było obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z powyższego pisma wynikało ponadto, iż w przypadku spełnienia określonych warunków, możliwe będzie wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Jednakże na dzień zakupu działki nie była wydana taka decyzja o warunkach zabudowy ani też decyzja w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego.

Organy podatkowe (zarówno pierwszej jak i drugiej instancji) uznały zatem, iż w takiej sytuacji nabyty grunt nie był przeznaczony pod budowę budynku mieszkalnego. Nie zostały tym samym spełnione warunki art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym uprawniające do skorzystania ze zwolnienia z zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości. Podkreśliły one, iż warunek przeznaczenia gruntu pod budowę dla celów zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, musi być spełniony w momencie zakupu działki, a to oznacza, że w dacie zakupu podatnik powinien posiadać decyzję o warunkach zabudowy. Brak decyzji oznacza, że zakupiona działka nie miała charakteru budowlanego.

Z powyższym nie zgodził się podatnik i skierował sprawę do sądu. Jego pełnomocnik podnosił, iż w aktualnym stanie prawnym w zakresie ewidencji gruntów, planowania przestrzennego, prawa budowlanego, nie jest istotne, jakie oznaczenie w ewidencji gruntów ma działka gruntu, a istotne jest, czy można na niej zrealizować budownictwo mieszkaniowe zgodnie z przepisami prawa. Skarżący nabył działkę gruntu, na której można realizować budownictwo mieszkaniowe po spełnieniu wymogów formalnych, co wynika z pisma Urzędu Miejskiego.