Środki trwałe: wartość początkowa a cena zakupu

Jakie wątpliwości wyjaśnił organ podatkowy?

We wniosku podatnik wskazał, iż w 2002 r. zakupił samochód osobowy, który stanowi jego wyłączną własność. Zakup ten został udokumentowany fakturą VAT wystawioną przez dealera na kwotę 410 210,39 zł brutto. Podatnik posiada oryginał faktury. Samochód od momentu zakupu do 31.12.2008 r. był wykorzystywany również w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej bez wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych. Od 01 stycznia 2009 r. samochód ten jest natomiast używany wyłącznie do celów prowadzonej działalności i został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Podatnik ma wątpliwości, czy postąpił prawidłowo uznając za wartość początkową tego samochodu cenę nabycia wynikającą z faktury dokumentującej jego zakup? W przedmiotowej sprawie organ podatkowy zajął następujące stanowisko:

„(…)
Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.

Kosztem uzyskania przychodów, stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są natomiast odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
3. inne przedmioty

* o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.