Należy zauważyć, że zgodnie z tezą uchwały Sądu Najwyższego wydanej w składzie 7 sędziów w dniu 19 listopada 2008 r., sygn. akt II PZP 11/08, wykonywaniem zadania służbowego w rozumieniu art. 775 § 1 Kodeksu pracy nie jest wykonywanie pracy określonego rodzaju, wynikającej z charakteru zatrudnienia. Ta bowiem nigdy nie jest incydentalna. Nie jest zatem podróżą służbową wykonywanie pracy (zadań) w różnych miejscowościach, gdy przedmiotem zobowiązania pracownika jest stałe wykonywanie pracy (zadań) w tych miejscowościach.
W świetle powyższego należy uznać, iż nie jest podróżą służbową w rozumieniu art. 775 § 1 Kodeksu pracy osobiste wykonywanie usług przez przedsiębiorcę w zakresie działalności przedsiębiorstwa i na podstawie zawartej z kontrahentem umowy poza miejscowością, w której znajduje się siedziba firmy, jeśli stanowi to istotę prowadzonej działalności, a zatem nie ma charakteru incydentalnego.
O tym, czy dana podróż przedsiębiorcy lub osoby z nim współpracującej, stanowi w rozumieniu przepisu art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podróż służbową, decyduje każdorazowo cel podróży i jej służbowy charakter. Oznacza to, że podróżą służbową nie jest osobiste wykonywanie usług przez przedsiębiorcę w zakresie działalności przedsiębiorstwa i na podstawie zawartej z kontrahentem umowy.
W sytuacji, gdy wykonywane usługi stanowią przedmiot działalności gospodarczej, przejazd i pobyt w miejscu wykonywania usług nie jest podróżą służbową, wobec czego przedsiębiorcy nie przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet z tytułu podróży służbowych.
Z treści wniosku wynika, iż przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności są różnego rodzaju usługi, w tym usługi związane z rolnictwem (Działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną oraz działalność usługowa następująca po zbiorach). Wnioskodawca w miesiącu lipcu 2009 r. wyjechał do Wielkiej Brytanii, aby tam przez okres kilku tygodni świadczyć usługi związane z rolnictwem.
Realizacja tego rodzaju usług wiąże się z ich wykonywaniem poza siedzibą firmy. Pobyt poza miejscowością, w której znajduje się siedziba firmy, będący wynikiem zawartego kontraktu na wykonanie usług stanowiących istotę prowadzonej działalności gospodarczej, nie jest podróżą służbową. Wyjazdy krajowe czy zagraniczne są nieodzowne dla realizacji istoty działalności i jako takie nie są podróżami służbowymi.
W konsekwencji należy stwierdzić, iż w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy, prowadzącemu działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług, nie przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet z tytułu podróży służbowych, w sytuacji kiedy wyjazdy związane są ze świadczeniem usług w ramach wcześniej zawartych zleceń.
Niemniej jednak, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczonych usług związane z wyjazdami w celu realizacji zawartych zleceń nie oznacza całkowitego braku możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości diet do wysokości określonego limitu. Przedsiębiorca może oczywiście powiększać koszty uzyskania przychodów o diety, o ile odbywać będzie podróż służbową. Jako przykład można wskazać podróż związaną z koniecznością zawarcia umowy o świadczenie usługi, czy też dokonania zakupu środka trwałego.(…)”
Pełną treść interpretacji można przeczytać na stronie Ministerstwa Finansów
poleć znajomemu
wydrukuj
dla Twojej www