Art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, iż od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18 % przychodu z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub w umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł.

Na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się być jasne. Jeżeli dany pracodawca zleca wykonanie innej osobie określonych prac zawierając z nią umowę o dzieło czy zlecenie, przy czym osoba ta nie jest jednocześnie jego pracownikiem zatrudnionym w oparciu o umowy o pracę oraz wynagrodzenie z tego tytułu nie przekracza kwoty 200 zł, zleceniodawca jako płatnik powinien pobrać podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Należy przy tym pamiętać, iż chodzi tutaj o sumę wynagrodzeń z wszystkich umów tego typu od jednego płatnika z danego miesiąca. Jeżeli zatem zleceniobiorca uzyska w danym miesiącu od jednego zleceniodawcy z pierwszej umowy zlecenia przychód w wysokości 150 zł oraz np. z drugiej umowy w wysokości 100 zł, to przepis ten nie będzie miał zastosowania zarówno w przypadku pierwszego jak i drugiego przychodu (łącznie w miesiącu wyniosą one bowiem 250 zł, a więc przekroczą próg określony w powyższym przepisie).

Nie zawsze jednak kwota wynagrodzenia za wykonanie zlecenia wprost wynika z zawartej umowy. Może być ona bowiem określona w wysokości stawki godzinowej, stawki za wykonanie danej czynności itd., czyli określać sposób obliczenia wynagrodzenia a nie jego finalną wysokość. Czy i w takiej sytuacji, gdy wynagrodzenie z danego miesiąca nie przekroczy 200 zł, należy pobrać podatek w zryczałtowanej wysokości?

Trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi na powyższe pytanie. Z jednej bowiem strony przytoczony przepis wskazuje, iż ma zastosowanie, gdy miesięczne wynagrodzenie z umowy bądź umów zlecenie (o dzieło) zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika nie przekroczy kwoty 200 zł.

Z drugiej jednak strony przepis ten mówi o sumie należności określonych w umowie bądź umowach. Z jego literalnego brzmienia można zatem wywnioskować, iż art. 30 ust. 1 pkt 5a ma zastosowanie jedynie do tych umów, w których została podana kwota, którą otrzyma dana osoba za wykonaną pracę, a nie stosuje się go w sytuacji, gdy w umowie takiej został zawarty tylko sposób wyliczenia tego wynagrodzenia (na przykład jako wielokrotność stawki godzinowej).

Zdaniem autora prawidłowe wydaje się być postępowanie określone w poprzednim akapicie, które jest co do zasady korzystniejsze dla podatnika (np. z uwagi na możliwość zastosowania kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu wysokości zaliczki na podatek) i nawet w sytuacji, gdy miesięczne wynagrodzenie z takiej umowy (umów) nie przekracza 200 zł, należy pobrać zaliczkę na podatek zgodnie z ogólnymi zasadami określonymi w art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, w celu rozwiania wszelkich wątpliwości w tej kwestii, Ministerstwo Finansów powinno jak najszybciej wydać interpretację ogólną, w której ustosunkuje się do omawianego powyżej problemu.