Art. 26 ust. 7a pkt 14 w zw. z ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, iż podstawę obliczenia podatku pomniejsza się m.in. o wydatki na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł.

Aby z powyższego odliczenia skorzystać, osoba niepełnosprawna musi po pierwsze uczestniczyć w niezbędnych zabiegach leczniczo-rehabilitacyjnych i po drugie być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego służącego do przewozu na te zabiegi, względnie właścicielem (współwłaścicielem) takiego samochodu musi być osoba, na utrzymaniu której znajduje się osoba niepełnosprawna.

Uwaga!
Przepisy ustawy wprost wskazują, iż odliczenie przysługuje jedynie w stosunku do samochodów osobowych. Nie mogą to być zatem samochody ciężarowe.

Nieco inaczej wydaje się być w przypadku małżonków, gdy auto jest zarejestrowane jedynie na zdrowego współmałżonka, a nie osobę niepełnosprawną bądź małżonka podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, gdy pomiędzy małżonkami nie ma miejsca rozdzielność majątkowa. Dlaczego?

Otóż jak wskazuje art. 31 §1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Do majątku odrębnego w takiej sytuacji z reguły należą głównie przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej, czy też przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego. Do majątku wspólnego należą natomiast m.in. dochody z wynagrodzenia za pracę i inne dochody z działalności zarobkowej każdego z małżonków, dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków, czy też wszelkie przedmioty nabywane z majątku wspólnego.

Co za tym idzie, nawet w sytuacji, gdy umowa nabycia samochodu osobowego (nabytego z majątku wspólnego) jest sporządzona jedynie na jednego małżonka i tylko on widnieje w dowodzie osobistym, drugi małżonek jest i tak współwłaścicielem tego samochodu.

Na podstawie powyższego prawidłowym wydaje się być stanowisko, iż w sytuacji gdy osoba niepełnosprawna będąca w ustroju małżeńskiej wspólności majątkowej dojeżdża na niezbędne zabiegi rehabilitacyjno-lecznicze samochodem, który zarejestrowany jest tylko na współmałżonka, lecz ten został nabyty z majątku wspólnego, ma prawo do skorzystania z ulgi określonej w art. 26 ust. 7a pkt 14.

Analogicznie należałoby postąpić także w przypadku podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną.