Odstępstwo od tej zasady przewidziane zostało między innymi w art. 27 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:
1. osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2. podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę –
- miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.
Zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 6 ustawy, przepis ust. 3 cyt. artykułu stosuje się do usług wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu.
Stosownie do art. 27 ust. 7 ustawy o VAT za środki transportu, o których mowa w ust. 4 pkt 6, uznaje się także środki transportu, o których mowa w art. 10 rozporządzenia nr 1777/2005. Zgodnie art. 10 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29 października 2005r.) przyczepy i naczepy, a także wagony kolejowe uważa się za środki transportu do celów art. 9 ust. 2 lit. e) tiret ósmy dyrektywy 77/388/EWG. Odpowiednikiem ww. przepisu dyrektywy na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jest art. 27 ust. 4 pkt 6.
Stosownie do powyższego, opisana we wniosku naczepa traktowana jest jako środek transportu, o którym mowa w art. 27 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego w kontekście przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, iż usługa wynajmu naczepy od kontrahenta niemieckiego nie stanowi dla Wnioskodawcy importu usług. Przedmiotowa usługa, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winna być opodatkowana w miejscu, gdzie usługodawca posiada siedzibę , stałe miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zamieszkania tj. u kontrahenta niemieckiego.
Jednocześnie wskazać należy, iż ustawą z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 195, poz. 1504), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., zmienione zostały przepisy regulujące kwestie dotyczące m. in. miejsca świadczenia usług. Zgodnie z ww. nowelizacją uchylony został art. 27 ustawy, regulujący ogólną zasadę dotyczącą miejsca świadczenia usług. Po zmianie, miejsce świadczenia usług w transakcjach między podatnikami reguluje art. 28b, pkt 1 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.(…)”
Pełną treść interpretacji można przeczytać na stronie Ministerstwa Finansów
poleć znajomemu
wydrukuj
dla Twojej www