W przypadku pracowników, możliwość korzystania ze służbowego samochodu do celów prywatnych powoduje powstanie u nich przychodu ze stosunku pracy, od którego należy pobrać zaliczkę na podatek dochodowy (łącząc go z pozostałymi przychodami z tego tytułu uzyskanymi przez pracownika w danym miesiącu).

Art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej updof) wskazuje bowiem, iż poprzez przychody ze stosunku pracy należy rozumieć nie tylko wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, premie, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop, ale także świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika czy wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Do tych świadczeń niewątpliwie można zaliczyć korzystanie przez pracownika ze służbowego samochodu do celów prywatnych.

Aby jednak nieodpłatne świadczenie opodatkować, konieczne jest określenie jego wartości pieniężnej. Ustawa mówi tutaj, iż wartość tę świadczeń w naturze przysługujących pracownikom – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakresie działalności pracodawcy – ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców.
W pozostałych sytuacjach wartość pieniężną nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b updof.

Te przepisy z kolei wskazują, iż wartość pieniężną świadczeń w naturze określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4. w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych wyżej, a ponoszoną odpłatnością.

Bezpłatne udostępnienie samochodu pracownikowi przez firmę niewykonującą tego typu usług (czyli np. oddawanie samochodów w najem) powoduje konieczność ustalenia wartości pieniężnej takiego świadczenia na podstawie cen rynkowych stosowanych przez podmioty trudniące się tego typu działalnością. Na powyższe zwracają uwagę organy podatkowe, które dodatkowo podkreślają, że nieprawidłowym jest ustalanie wartości takiego świadczenia jako iloczynu przejechanych kilometrów oraz stawki za 1 kilometr wynikającej z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (patrz np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27.01.2010 r. nr IPPB2/415-666/09-4/MG).

Przy określaniu wartości świadczenia należy brać pod uwagę m.in. rok produkcji samochodu i jego markę, stan techniczny, przebieg czy wyposażenie.