Chodzi oczywiście o ustawę z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 195 poz. 1504), mocą której w ustawie o podatku od towarów i usług zostały uchylone dotychczasowe przepisy określające miejsce świadczenia usług (art. 27 i 28 ustawy) i wprowadzono nowe regulacje ( nowo dodane art. 28a – 28o). Nowe przepisy zaczęły obowiązywać z dniem 01 stycznia 2010 r. z wyjątkiem jednego.

Tym wyjątkiem jest art. 28g, który zgodnie z art. 8 ustawy nowelizacyjnej wejdzie w życie z dniem 01 stycznia 2011 r. A co przepis ten reguluje? Otóż wskazuje on na miejsce świadczenia (opodatkowania) usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, edukacji, rozrywki i innych podobnych.

Nowy przepis wyróżnia dwa rodzaje usług.
Jego ust. 1 mówi o usługach wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usługach pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy.
Ust. 2 wyróżnia natomiast usługi w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobne usługi, takie jak targi i wystawy, oraz usługi pomocnicze do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach.

Dla usług wymienionych w ust. 1 świadczonych na rzecz podatników miejscem świadczenia dla potrzeb podatku od towarów i usług jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają. Wynika to bezpośrednio z art. 28g ustawy.

Z kolei dla usług wymienionych w ust. 2 świadczonych na rzecz podatników miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie usługobiorca posiada siedzibę. Tutaj ma zastosowanie zasada ogólna wynikająca z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług.

Z kolei miejscem świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach, lecz świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, jest miejsce, w którym ta działalność faktycznie jest wykonywana.

Przykład

Niemiecki podatnik zlecił polskiej firmie przygotowanie jego stanowiska na Targach Poznańskich. Usługa ta będzie podlegać opodatkowaniu w miejscu siedziby usługobiorcy, czyli w Niemczech. Będzie zatem stanowiła dla niego import usług. W Polsce czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.