Poprzednio, wraz z dużą nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług, prawodawca zastąpił stare rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 września 2005 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług nowym - z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 211 poz. 1333). Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 1 grudnia 2008 r., wzory deklaracji nim wprowadzone obowiązywały od ich rodzaju: od IV kwartału 2008 r., grudnia 2008 r. bądź I kwartał 2009 r. Także i to rozporządzenie zawierało pewien okres przejściowy – do końca 2009 r. (z pewnymi wyjątkami) podatnicy mogli bowiem stosować stare druki formularzy.

Kolejna nowelizacja ustawy o VAT, która weszła w życie z dniem 01 stycznia 2010 r. wymusiła zmianę niektórych deklaracji dotychczas stosowanych (zmieniły się bowiem przede wszystkim zasady ustalania miejsca opodatkowania usług oraz ich wykazywania w rozliczeniach z fiskusem). Tym razem jednak ustawodawca zdecydował się jedynie na nowelizację rozporządzenia w sprawie wzorów deklaracji, gdyż zmianie uległy tylko niektóre formularze (rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług, Dz. U. nr 222, poz. 1763).
.
W sumie zmianie uległo 5 deklaracji, w tym trzy podstawowe służące do rozliczania podatku VAT, czyli VAT-7, VAT-7K i VAT-7D. Ponadto zmienione zostały VAT-8 i VAT-10. Nowe formularze obowiązują od początku 2010 r., jednakże podobnie jak wcześniej, większość podatników przez pewien okres czasu (pół roku) może stosować stare wzory. Z dniem 01 lipca 2010 r. wszyscy obligatoryjnie będą musieli stosować nowe wzory. W przypadku deklaracji VAT-7 jest to już jej 11 wersja.

A co się zmieniło w nowych deklaracjach VAT-7, VAT-7K i VAT-7D?

Najbardziej zauważalną zmianą jest to, że deklaracje z dwustronicowych zmieniły się w trójstronicowe. Takie działanie wymusiło dodanie w nich nowych pól. Mianowicie znalazły się tutaj nowe wiersze w części C: Rozliczenie podatku należnego, tj.: „2a) w tym świadczenie usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy” – pole 22 deklaracji oraz „11a) w tym nabycie od podatników podatku od wartości dodanej usług, do których stosuje się art. 28b ustawy” – pole 39 i 40 deklaracji.

Pod pierwszym ze wskazanych należy podawać usługi świadczone na rzecz kontrahentów unijnych, których miejsce opodatkowania jest określane zgodnie z nową regułą zawartą w art. 28b ustawy o VAT, w stosunku do których obowiązek rozliczenia podatku spoczywa na usługobiorcy.

W drugim ze wskazanych należy podawać kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego od importu usług, dla których miejsce świadczenia określa się na podstawie art. 28b ustawy, nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej w rozumieniu ustawy, tj. podatników podatku od wartości dodanej nakładanego na terytorium państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej innym niż terytorium Polski.

Na zakończenie dodajmy, iż już obecnie nowe deklaracje muszą stosować ci podatnicy, którzy świadczą bądź też są odbiorcami usług, które należy wskazywać w powyższych nowych pozycjach.