Przepisy ustawy o podatku o VAT nie zawierają definicji zaliczki, zadatku, przedpłaty, raty czy kaucji. Według Słownika Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005 r.
* zaliczka oznacza część należności wpłacaną lub wypłacaną z góry na poczet tej należności, zadatek oznacza sumę pieniędzy wręczaną przy zawierania umowy w celu zapewnienia jej wykonania;
* przedpłata oznacza część ceny towaru wypłacaną w celu uzyskania gwarancji jego zakupu w określonym terminie;
* rata oznacza część należności pieniężnej, płatną w oznaczonym terminie;
* kaucja oznacza sumę pieniężną złożoną jako gwarancję dotrzymania zobowiązania; zastaw; zabezpieczenie.
Z przytoczonych definicji wynika, że zarówno zaliczka, zadatek, przedpłata, rata oraz kaucja wiążą się z przekazaniem środków pieniężnych do dyspozycji kontrahenta. Niemniej, należy zauważyć, że zarówno zaliczka, zadatek, przedpłata oraz rata wiążą się z wykonaniem przez jej otrzymującego określonego świadczenia przyszłego i w chwili wpływu zaliczane są co do zasady, na poczet wykonanej usługi bądź dostawy towaru. Rola kaucji jest zaś odmienna. Pełni ona bowiem funkcję gwarancji, zabezpieczenia wykonania pewnego świadczenia w przyszłości. Co do zasady, kaucja nie jest zaliczana na poczet ceny i co należy podkreślić, cechą charakterystyczną kaucji jest to, że wykorzystanie środków pieniężnych może nastąpić dopiero „w razie spełnienia określonych warunków”. W związku z tym, zdaniem Spółki, do momentu, kiedy kaucja przestaje pełnić funkcję gwarancyjną (tj. do momentu wystąpienia okoliczności uzasadniających zaliczenie środków z kaucji na poczet należności z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług), nie stanowi ona obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. W konsekwencji, dzień wpływu kaucji gwarancyjnej na rachunek podatnika, nie powinien powodować obowiązku podatkowego w podatku VAT.
W sytuacji opisywanej przez Spółkę, kaucja gwarancyjna służy zabezpieczeniu roszczeń finansowych Spółki związanych z umową leasingu. Ponadto, stanowi dla Spółki gwarancję, iż Korzystający po zakończeniu umowy zakupi od Spółki przedmiot leasingu. Przedmiotowa kaucja przestaje pełnić funkcję gwarancyjną dopiero, gdy umowa leasingu zostaje zakończona i Korzystający wywiąże się ze wszystkich zobowiązań z niej wynikających. Spółka dokonuje wówczas zaliczenia przedmiotowej kaucji na poczet ceny wykupu przedmiotu leasingu.
W związku z tym, zdaniem Spółki, dopiero w momencie dokonania takiego zaliczenia powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. W tym dniu następuje bowiem otrzymanie przez Spółkę części należności przed zawarciem umowy sprzedaży przedmiotu leasingu.
Przyjęcie odmiennego stanowiska, tj. uznanie, że dzień wpływu kaucji na rachunek Spółki kreuje obowiązek podatkowy po stronie Spółki, mogłoby skutkować podwójnym opodatkowaniem wartości otrzymanej kaucji. Należy zauważyć bowiem, że zgodnie z umową leasingu, kwota kaucji może być zaliczona przez Spółkę na poczet wymagalnych należności Spółki z tytułu umowy leasingu, które zostały już wcześniej opodatkowane podatkiem VAT (na podstawie art. 19 ust. 13 pkt 4 ustawy o VAT).
Stanowisko Spółki znajduje również potwierdzenie w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 4 listopada 2009r. sygn. ITPP1/443-771/09/KM, w której stwierdzono, że w sytuacji, gdy podatnik otrzymuje środki pieniężne (należność) w wyniku przekształcenia części otrzymanej wcześniej kaucji gwarancyjnej w zapłatę za świadczoną usługę — w odniesieniu do tak otrzymanej kwoty powstanie obowiązek podatkowy w momencie zadysponowania o danym zaliczeniu (przekwalifikowaniu).
Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje w dniu, w którym zgodnie z umową leasingu spełnione są warunki umożliwiające zaliczenie kaucji na poczet ceny wykupu przedmiotu leasingu.(…)”
Pełną treść interpretacji można przeczytać na stronie Ministerstwa Finansów
poleć znajomemu
wydrukuj
dla Twojej www