Można pokusić się o stwierdzenie, że import usług dokumentowany jest podwójnie. W pierwszej kolejności bowiem nabywca takich usług otrzymuje od zagranicznego usługodawcy fakturę za świadczone usługi. Następnie, zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, na usługę tę wystawia fakturę wewnętrzną. Co istotne, przepis ten stanowi, że za okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie.

Jak powinna wyglądać taka faktura, mówi nam §24 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z którym do faktur wewnętrznych stosuje się odpowiednio przepisy § 5, 9-14, 16, 17, 21 i 22 (czyli dotyczące zwykłych faktur VAT).

Co za tym idzie, faktura wewnętrzna powinna zawierać co najmniej:
1) imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2) numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z pewnymi wyjątkami;
3) numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4) dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6) miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8) wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9) stawki podatku;
10) sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12) kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Fakturę taką można wystawić w jednym egzemplarzu. Nie musi ona także zawierać numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta. Fakturę wewnętrzną ponadto trzeba przechowywać wraz z całą dokumentacją dotyczącą podatku.

Import usług polski podatnik musi także rozliczyć w deklaracji VAT, poprzez wykazanie podatku należnego od tej usługi oraz (jeżeli przysługuje mu takie prawo) podatku naliczonego. Transakcję tę należy opodatkować wg stawki przewidzianej w kraju dla tego typu usługi. W większości przypadków będzie to stawka podstawowa, ale nie zawsze (np. w przypadku usług ubezpieczeniowych, które są zwolnione z podatku VAT).