Przypomnijmy, §6 ust. 1 obowiązującego do końca 2010 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stanowił, że podstawową stawkę podatku od towarów i usług obniża się do wysokości 7% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W poz. 14 tego załącznika ustawodawca umieścił natomiast montaż okien i drzwi przez producenta tych towarów, dokonywany w obiektach budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich częściach, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz w lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także w obiektach sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie w budynkach instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Obecnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w §7 ust. 1 pkt 1 mówi, że stawkę podatku obniża się do wysokości 8% (która z dniem 01 stycznia 2011 r. zastąpiła w większości 7-proc. stawkę tego podatku) dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

W związku z tym na pozór nic się nie zmieniło. W załączniku jednak zabrakło pozycji dotyczącej montażu stolarki budowlanej przez jej producentów. Powyższe nie oznacza jednak, że w takiej sytuacji czynności te będą bezwzględnie opodatkowane podstawową stawką podatku VAT (która obecnie wynosi 23%).

Dla celów podatkowych od 2011 r. obowiązuje PKWiU z 2008 r. Z zasad metodycznych PKWiU z 2008 r. (pkt 5.3.4) wynika natomiast, że budowlane roboty instalacyjne i montażowe, włączając instalowanie (montaż) stolarki budowlanej własnej produkcji, klasyfikuje się w dziale 43 (tj. roboty budowlane specjalistyczne).

Co za tym idzie, dostawę stolarki budowlanej wraz z montażem przez jej producentów należy tutaj traktować jako usługi budowlane. Art. 42 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług mówi natomiast, że stawkę podatku w wysokości 8% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W ramach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym mieszczą się z kolei obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Do budownictwa tego nie zalicza się jednak:

1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²
2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity podane wyżej, preferencyjną stawkę podatku stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Co za tym idzie, producent stolarki okiennej montując ją w obiektach objętych społecznym programem mieszkaniowym do całej czynności (dostawa stolarki wraz z montażem) zastosuje preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%, o ile powierzchnia użytkowa tego obiektu będzie się mieścić w podanych wyżej limitach. Gdy limity te zostaną przekroczone, wartość świadczonej usługi ponad nie będzie opodatkowana stawką podstawową.