Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ustawa o podatku od towarów i usług uznaje co do zasady nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Stanowi o tym art. 9 ustawy o VAT.

W art. 10 ustawy o VAT ustawodawca wskazał natomiast przypadki, w których WNT nie występuje. Niektóre z nich mogą mieć zastosowanie przy sprowadzeniu samochodu z zagranicy. I tak, zgodnie z tym przepisem z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towaru nie mamy do czynienia m.in., gdy:

• nabywcą towarów jest podatnik zwolniony z tego podatku (rolnik ryczałtowy, podatnik wykonujący jedynie czynności zwolnione, któremu nie przysługuje prawo do odliczania VAT, czy podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego – z uwagi na obroty) – o ile całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty 50 000 zł (art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT)
• dostawa towaru byłaby dokonana przez podatnika, który korzysta ze zwolnienia w podatku od wartości dodanej odpowiadającego polskiemu zwolnieniu podmiotowemu (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT)
• dostawca opodatkował towar podatkiem od wartości dodanej w sposób odpowiadający polskim przepisom w zakresie procedury marży, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towaru na tych zasadach (art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT)

W takich sytuacjach podatnik nabywający samochód z innego państwa członkowskiego nie wykazuje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Jedyne co musi zrobić, aby pojazd ten w Polsce zarejestrować, to złożyć wniosek do urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia VAT z tytułu przywozu samochodu (wraz z odpowiednimi załącznikami), na podstawie którego urząd wyda stosowne zaświadczenie potwierdzające brak obowiązku uiszczania podatku VAT.

Inaczej jest w przypadku, gdy zakup taki będzie traktowany jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, tj. gdy nie wystąpią przesłanki wymienione w przytoczonym wyżej art. 10 tudzież mamy do czynienia z pojazdem uznanym za nowy środek transportu. Przede wszystkim czynność ta winna zostać udokumentowana fakturą wewnętrzną.

W większości sytuacji wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów jest wykazywane w deklaracji podatkowej po stronie podatku należnego i naliczonego, nie wywołując większych konsekwencji dla nabywcy. Jeżeli chodzi o środki transportu, które podatnik będzie rejestrował tudzież wykorzystywał na terytorium kraju, wygląda to jednak nieco inaczej. Jak bowiem stanowi art. 103 ust. 3 i 4, w takiej sytuacji od zawartej transakcji podatnik jest obowiązany obliczyć i wpłacić podatek na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

Kiedy powstaje tutaj obowiązek podatkowy? – co do zasady jest to data wystawienia faktury przez kontrahenta unijnego (nieco inaczej jest przy nowych środkach transportu), chyba że ta zostanie wystawiona z dużym opóźnieniem – wtedy obowiązek podatkowy powstaje 15-tego dnia miesiąca następującego po tym, w którym miała miejsce dostawa towaru.

Następnie transakcja ta jest rozliczana przez deklarację VAT, poprzez wykazanie w niej: podatku należnego, kwoty podatku należnego zapłaconego do urzędu skarbowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia środka transportu i podatku naliczonego.

W zakresie podatku naliczonego konieczne jest tutaj jednak pamiętanie o dodatkowym ograniczeniu dotyczącym samochód uznanych za osobowe w myśl przepisów VAT-owskich. Po stronie podatku naliczonego w takiej sytuacji możliwe jest odliczenie jedynie 60% kwoty tego podatku nie więcej niż 6 000 zł. Ograniczenie to nie ma zastosowania jedynie w nielicznych przypadkach.

Aby zarejestrować auto nabyte w ten sposób, podatnik także powinien zaopatrzyć się w stosowne zaświadczenie z urzędu skarbowego (potwierdzające wpłatę podatku od towarów i usług).