Ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247 poz. 1652) ustawodawca uchylił m.in. art. 86 ust. 3-7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz załącznik nr 9 do tej ustawy. Jak już wskazano we wstępie, przepisy te zawierały zasady odliczania podatku VAT od nabycia, leasingu czy najmu samochodów i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony. Od 2013 r. kwestie te będzie regulował art. 86a ustawy, a na okres przejściowy od początku 2011 r. do końca 2012 r. stosowne regulacje zostały zawarte w przytoczonej ustawie nowelizacyjnej (przede wszystkim art. 3 tejże ustawy).

W zasadzie w tym zakresie nic się nie zmieniło w stosunku do przepisów ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do końca 2010 r. W dalszym ciągu ustawodawca wymienił katalog samochodów o DMC poniżej 3,5 tony, które uprawniają do pełnego odliczania podatku VAT. Ustawa nowelizacyjna zawiera także załącznik nr 1, w którym zostały wskazane pojazdy o przeznaczeniu specjalnym.

Można by zatem uznać, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. Z twierdzeniem tym można się zgodzić, ale na gruncie podatku VAT. Inaczej jednak jest w podatku dochodowym. Dlaczego?

W art. 5a pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (i odpowiednio art. 4a pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) ustawodawca zdefiniował, czym jest samochód osobowy na potrzeby tego podatki – pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą.

Od tej reguły przewidziano szereg wyjątków, w których to pojazd samochodowy o DMC poniżej 3,5 tony nie jest traktowany jak osobowy. Jeden z nich, określony odpowiednio w art. 5a pkt 19 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 4a pkt 9 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mówi, że do samochodów osobowych nie zalicza się pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Załącznika nr 9 do ustawy o podatku VAT już nie ma, a ustawodawca w żadnym miejscu nie wskazał, aby (dla potrzeb podatku dochodowego) w to miejsce stosować załącznik nr 1 do ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym.

---

Załącznik nr 9 do ustawy o VAT do dnia 31 grudnia 2010 r. wymieniał następujące pojazdy:

1. agregat elektryczny/spawalniczy,
2. bankowóz,
3. do prac wiertniczych,
4. koparka, koparkospycharka,
5. ładowarka,
6. do oczyszczania dróg,
7. podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
8. pomoc drogowa,
9. do zimowego utrzymania dróg,
10. żuraw samochodowy,
11. pogrzebowy

Tożsamy z nim jest załącznik nr 1 do ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Zabrakło jednak stosownej regulacji, która uprawniałaby podatników do stosowania tego załącznika w podatku dochodowym. Co za tym idzie, z punktu widzenia tego podatku pojazd specjalny o przeznaczeniu wskazanym wyżej, którego DMC nie przekracza 3,5 tony obecnie jest traktowany jak samochód osobowy.