Mowa tutaj przede wszystkim o różnego rodzaju wydatkach eksploatacyjnych: paliwo, płyny i oleje, części zamienne, bieżące remonty – czyli wszystkie te, których ponoszenie jest niezbędne w celu prawidłowego użytkowania danego pojazdu. Powyższe wydatki, jako pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, są odnoszone w ciężar kosztów w dacie ich poniesienia (którą to w przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą uproszczoną jest data faktury, tudzież innego dowodu dokumentującego poniesiony wydatek).

Podobnie jest w przypadku zakupu dywaników czy pokrowców na siedzenia, a także gaśnic i apteczek – te także od razu stają się kosztem podatkowym. Nie wszystkie jednak wydatki związane z takim pojazdem można odnieść bezpośrednio w ciężar kosztów.

Część wydatków ma bowiem na celu wzrost wartości użytkowej takiego samochodu. W takim przypadku konieczne jest ustalenie, czy nie mamy do czynienia z jego ulepszeniem. Przypomnijmy w tym miejscu, że samochody użytkowane na podstawie umowy leasingu operacyjnego nie stanowią środków trwałych leasingobiorcy. Ponoszenie tego typu nakładów rozpatruje się tutaj w kategorii inwestycji w obcym środku trwałym. Do inwestycji tych zalicza się nakłady powodujące ulepszenie cudzego majątku poprzez jego przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację, w tym także na zakup części składowych i peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3 500 zł. Ulepszenie obcego środka trwałego ma miejsce, gdy suma wydatków poniesionych na jego przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji (art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Do wydatków, które mogą zostać uznane za inwestycje w obcych środkach trwałych w odniesieniu do samochodów użytkowanych na podstawie leasingu operacyjnego, można zaliczyć m.in. zamontowanie instalacji gazowej tudzież zamontowanie na stałe haka holowniczego, o ile spełnione zostaną przesłanki wskazane wyżej (tj. wydatek z tym związany przekroczy kwotę 3 500 zł – bez wątpienia mamy tutaj natomiast do czynienia ze wzrostem wartości użytkowej takiego pojazdu, która nastąpiła poprzez jego rozbudowę).

Pewien problem może powstawać przy oponach. W przypadku większych aut wymiana opon na nowe to wydatek rzędu kilku tysięcy złotych. Czy zatem w sytuacji, gdy ich wartość przekroczy próg 3 500 zł, należy je także uznać za inwestycję w obcym środku trwałym?

Zdaniem autora nie. Wymiana opon nie jest bowiem przebudową, rozbudową, rekonstrukcją, adaptacją czy modernizacją samochodu. Nie powoduje ona także wzrostu jego wartości użytkowej. W związku z tym nie mamy tutaj do czynienia z ulepszeniem. Wymiana opon to nic innego jak wymiana części eksploatacyjnych, które po określonym czasie użytkowania się zużyły.