Amortyzacji podlegają środki trwałe, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania. Należą do nich: budynki, budowle oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, a także inne przedmioty, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu czy dzierżawy.

Amortyzacja na kilka sposobów
Istnieje kilka sposobów amortyzowania środków trwałych:

1. Amortyzacja jednorazowa do 3,5 tys. zł – dotyczy środków trwałych, których cena zakupu nie przekracza 3,5 tys. zł.
2. Amortyzacja jednorazowa w ramach pomocy de minimis dla małych podatników i podatników rozpoczynających prowadzenie działalności gospodarczej – dotyczy środków trwałych, których cena zakupu przekracza 3,5 tys. zł i które mieszczą się w klasyfikacji środków trwałych (m.in.: maszyny, urządzenia produkcyjne, zespoły komputerowe, maszyny budowlane, kasy fiskalne, ekrany kinowe, kioski, budki, baraki).
   Z amortyzacji tej mogą skorzystać podatnicy rozpoczynający działalność oraz mali podatnicy (u których wartość przychodu ze sprzedaży wraz z kwotą należnego podatku VAT nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty odpowiadającej równowartości 1 mln 200 tys. euro).
3. W przypadku środków, których nie można objąć amortyzacją jednorazową, możliwe jest zastosowanie: stawek wynikających z ustawy o PIT (z możliwością ich podwyższenia i obniżenia), stawek ustalonych indywidualnie przez podatnika lub metody degresywnej. Należy jednak pamiętać, że środki trwałe amortyzowane według tych stawek muszą być zakupione jeszcze w październiku, by możliwe było uwzględnienie amortyzacji w zaliczce podatkowej za listopad.

Przykład amortyzacji samochodu osobowego o wartości 60 tys. zł:
Ze stawek zamieszczonych w PIT wynika stawka amortyzacji wynosząca 20 proc., rocznie zatem do kosztów moglibyśmy zaliczyć 12 tys. zł.

Istnieje jednak możliwość podwyższenia stawki, gdy samochód byłby szczególnie eksploatowany (używany bardziej intensywnie, niż przeciętnie) i zastosowanie stawki maksymalnie 28-procentowej. W tym przypadku do kosztów uzyskania przychodów rocznie moglibyśmy zaliczyć 16 tys. 800 złotych.
Można również zastosować stawkę indywidualną, jeśli samochód używany był co najmniej przez 6 miesięcy przed jego nabyciem lub jeśli przed wprowadzeniem go do ewidencji ponieśliśmywydatki zwiększające wartość auta o co najmniej 20 procent. W takiej sytuacji możemy zastosować stawkę 40-proc. i zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu 24 tys. złotych.

Ponieważ w omawianym przypadku bierzemy pod uwagę samochód osobowy, nie jest możliwe zastosowanie metody degresywnej (jeśli jednak dokonywalibyśmy degresywnej amortyzacji samochodu ciężarowego o wartości 60 tys. zł, w pierwszym roku moglibyśmy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu 24 tys. zł, w drugim – 14 tys. 400 zł, w trzecim – 12 tys. zł, a w czwartym – 9 tys. 600 zł).


Magdalena Flis, Agata Szymborska-Sutton