„Odzyskanie” podatku zapłaconego od przychodu ze sprzedaży towarów bądź świadczenia usług następuje poprzez zaliczenie wartości nieściągalnej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodu. Zgodnie z regulacjami ustawowymi wierzytelność może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, gdy była uprzednio zarachowana jako przychód należny, a jej nieściągalność została odpowiednio udokumentowana, przy czym przepisy określają, co należy rozumieć pod pojęciem odpowiedniego udokumentowania nieściągalności.

Dodatkowo można zaliczyć do kosztów podatkowych odpisy aktualizujące wartość należności, w przypadku których nieściągalność należności musi zostać odpowiednio uprawdopodobniona. Ma to miejsce m.in. w sytuacji, gdy wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego czy też wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego.

Wierzytelności zagrożone można zaliczyć szybciej do kosztów podatkowych poprzez np. ich sprzedaż, względnie zwolnienie dłużnika z obowiązku ich zapłaty. Należy jednak uważać, aby nie nastąpiło przedawnienie wierzytelności, ponieważ wierzytelności przedawnione nie mogą bowiem stanowić kosztów podatkowych.

Podatek VAT można odzyskać poprzez skorzystanie z tzw. ulgi na złe długi w przypadku spełnienia w szczególności następujących warunków:

• wierzytelność została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności;
• wierzytelność wynika z dokonanej sprzedaży na rzecz podatnika niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego bądź w likwidacji;
• od daty wystawienia faktur nie upłynęły więcej niż 2 lata licząc od końca roku, w którym zostały one wystawione;
• poinformowano dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego, a dłużnik pomimo tego nie uregulował należności.