Istotą tej ulgi jest prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na nabycie „nowych technologii”. Uważa się za nie wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych (w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych), która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług. Co ważne. nie może być ona stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co musi potwierdzać opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

Przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej w postaci wartości niematerialnych i prawnych w drodze umowy o przeniesienie oraz korzystanie z tych praw.

Odliczeniu podlega 50% wartości wydatków na nabycie nowych technologii, uwzględnionych w wartości początkowej stanowiącej podstawę odpisów amortyzacyjnych, faktycznie poniesionych w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku. Jeżeli przed rokiem wprowadzenia nowej technologii do ewidencji podatnik dokonał przedpłat na jej nabycie, wydatki te uznaje się za poniesione w roku wprowadzenia nowej technologii do ewidencji.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym poniesiono ww. wydatki. W przypadku braku możliwości odliczenia w roku wprowadzenia do ewidencji, z powodu straty lub zbyt niskiej kwoty dochodu, odliczenia można dokonać odpowiednio w całości lub pozostałej części w kolejnych trzech latach podatkowych.

Podatnik traci prawo do ulgi, w przypadku gdy:

• udzieli w jakiejkolwiek formie innym podmiotom prawa do nowej technologii (wyjątek stanowi przeniesienie wynikające z przekształceniem formy prawnej, połączenia lub podziału na podstawie przepisów K.s.h.),
• zostanie ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, lub zostanie postawiony w stan likwidacji, albo
• otrzyma w jakiejkolwiek formie zwrot poniesionych wydatków na tę technologię (w tym wypadku podatnik traci prawo do ulgi proporcjonalnie do wysokości otrzymanego zwrotu).

W takim przypadku kwotę dokonanych odliczeń należy doliczyć do podstawy opodatkowania w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym podatnik utracił prawo do ulgi.

Pierwsza z powyżej wskazanych okoliczności może się okazać w praktyce kłopotliwa w przypadku prowadzenia przez podatnika działalności w grupie spółek, w przypadku zamiaru np. udzielenia dalszej licencji na spółki zależne, na co należy zwrócić szczególną uwagę przy nabywaniu nowej technologii.

Uga nie przysługuje podatnikom, którzy w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym prowadzili działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, na podstawie zezwolenia.


Łukasz Wojtkowiak
Doradca podatkowy
Wspólnik w Kancelarii Prawniczej Włodzimierz Głowacki i Wspólnicy sp.k.