Otóż w przypadku WNT takiego środka transportu, który ma być przez nabywcę zarejestrowany w Polsce tudzież nie podlega on rejestracji, ale ma być w Polsce używany, w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego trzeba z tego tytułu zapłacić podatek VAT. Przypomnijmy w tym miejscu, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu innych aniżeli nowe środki transportu obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, a jeżeli wcześniej kontrahent unijny wystawił fakturę – z chwilą jej wystawienia. Z reguły zakup takiego środka transportu dokumentowany jest fakturą wystawioną w dniu dostawy, a co za tym idzie, wtedy też powstaje obowiązek podatkowy i od następnego dnia liczony jest termin 14 dni na zapłatę podatku z tego tytułu do właściwego urzędu skarbowego.

O takim nabyciu podatnik informuje naczelnika urzędu skarbowego składając informację oznaczoną symbolem VAT-23. Do deklaracji tej dołącza się kopię faktury dokumentującej zakup.

Zakup takiego środka transportu wykazuje się także w deklaracji podatku od towarów i usług. Po stronie podatku należnego służą do tego pozycje 33 (w której podaje się podstawę opodatkowania) oraz 34 i 44 (tutaj należy podać kwotę podatku VAT). Po stronie podatku naliczonego służą natomiast temu celowi pozycje 49 (wartość netto) oraz 50 (kwota podatku VAT), gdy zostanie on uznany za środek trwały lub odpowiednio pozycje 51 i 52, jeżeli środek transportu nie będzie środkiem trwałym firmy.

Uwaga! Obowiązek zapłaty podatku VAT w terminie 14 dni od WNT środków transportu dotyczy jedynie przypadków, gdy te mają być zarejestrowane w Polsce przez nabywcę lub gdy nie podlegają rejestracji, ale są/będą w Polsce użytkowane. Podatku tego we wskazanym terminie nie płaci się, jeżeli dany środek transportu został nabyty w celach handlowych i podatnik nie ma zamiaru go rejestrowani ani też użytkować. W takim przypadku zakup jest rozliczany na ogólnych zasadach dotyczących WNT w jednej deklaracji VAT (z wyjątkami, gdy transakcja nie jest uznana za WNT).

Środek transportu czyli co?

W praktyce może powstać tutaj jeszcze jedna wątpliwość. Mianowicie kiedy mamy do czynienia ze środkiem transportu?

W art. 2 pkt 10 ustawy o VAT ustawodawca zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „nowych środków transportu”. Otóż są to m.in. pojazdy lądowe napędzane silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata, jeżeli przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy.

Niestety ustawodawca nie wskazuje co należy rozumieć pod pojęciem „innych środków transportu”. Organy podatkowe stoją tutaj jednak na stanowisku, że należy je rozpatrywać w kontekście definicji „nowych środków transportu” (z wyłączeniem kryteriów w postaci okresu, który upłynął od dopuszczenia ich do użytku oraz przebiegu).

Co za tym idzie, za takowe należy rozumieć pojazdy lądowe przeznaczone do transportu osób lub towarów, które napędza silnik o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy większej niż 7,2 kilowata.

Tym samym za owe środki transportu będą uznawane zarówno samochody, motocykle, a także różnego rodzaju ładowarki, koparki itp. Nie znajdą się w tym gronie jednak naczepy, przyczepy i inne podobne, które co prawda służą do transportu towarów, ale nie mają własnego silnika, który by je napędzał.