> Moze i sztuczne ale wydaje mi sie, ze ustaw jeszcze nie zmieniono.
> Pod reka mialem akurat PDOF:
> Art. 22.
> (..). Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według
> kursów średnich ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski z dnia poniesienia
> kosztu. Jeżeli koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich
> zarachowania i dniem zapłaty występują różne kursy walut, koszty te
> odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania
> kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty, ustalonego przez bank, z którego
usług
> korzystał ponoszący koszt, oraz z zastosowania kursu średniego ogłaszanego
> przez Narodowy Bank Polski z dnia zarachowania kosztów.

To można czytać w ten sposób, że dla przypadku gdy data zarachowania=data
płatności to w ogóle nie ma możliwości uwzględnienia kursu banku, a tylko
średniego NBP.
Mniemam, że zasadą jest, że kurs sprzedaży w banku komercyjnym jest
wyższy niz średni NBP, czyli ponosimy w rzeczywistości większy koszt niż
ustawa pozwala zarachować - czysta strata! Należałoby więc chyba przesunąć
te dwie czynności conajmniej o jeden dzień aby móc uwzględnić dzięki
różnicom
kursowym prawdziwe koszty.

> Chyba piszemy o tym samym, ale jakimis innymi slowami.
> Nie zajmuj sie fakturami zagranicznymi.

Ale to b.ciekawe - zwłaszcza wobec powyższego wniosku :-)

> Dam Ci lepsza zabawe:
> rozgryz roznice kursowe dla wlasnych srodkow zgromadzonych na koncie
> walutowym (wplywy: zakup za zlotowki, naleznosc za eksport, odsetki od
> a'vista i lokat, wyplywy: sprzedaz walut bankowi, oplacone prowizje
> bankowem, przelew srodkow na lokate, przelew srodkow na wlasne konto
> walutowe w innym banku, zaplata za import).

Na wszelki wypadek mam automatyczne przewalutowywanie, więc na szczęście
nie muszę rozwiązywać takich łamańców :-))

pozd.Pix