On Thu, 20 Sep 2012, Michal Jankowski wrote:

> witek <w...@g...pl.invalid> writes:
>
>> Jak takiej intencji nei bylo, to niestety ty bedziesz musial
>> wykazac, ze jej nie bylo, a nie US, ze byla. US wystarczy, ze
>> stwierdzi ze wg niego byla. Wiec od razu pomysl czy jestes w stanie
>> to wykazac.
>
> Wykazanie _braku intencji_ jest wg mnie niemożliwe.

Śliska sprawa, ale tak dla porządku, domniemanie niewinności
działa w sprawie karnej. Dlatego trudno jest dowieść oszustwa,
ale łatwiej "wyciągnąć" odszkodowanie za szkody materialne,
mimo że poszkodowany ma "wewnętrzną pewność" że został na 100%
oszukany.

Ten mechanizm działa równiez tu: jeśli US *nic* nie wyłapie,
co wskazywałoby na celowe działanie, to w każdym piśmie będzie
groził artykułami z KKS, ale poprzestanie na postępowaniu
o należny podatek, a nie postępowaniu o ukaranie za uchylanie
się od jego zapłacenie.
"Wszystko wskazuje na to, że A dał majątek B aby B miała na danie C"
i czekamy kto wtopi :|

> Poza tym raczej wątpię, żeby US opierał się na samym domniemaniu
> intencji,

W sądzie to nazywają "doświadczeniem życiowym" czy jakoś tak :]
Weź sobie przykładowy archiwalny wątek, zaczynając od tego postu:
http://groups.google.com/group/pl.soc.prawo.podatki/
msg/532f20133b6f0ac6

Trzeba wziąć pod uwagę, iż US może chcieć wszcząć postępowanie
nawet z pewnym ryzykiem że przegra. Zawsze jest szansa, że już
przy trzecim z kolei postępowaniu ktoś chlapnie coś ciekawego ;)
(1. US 2. IS 3. WSA 4. NSA [ewentualna apelacja])

pzdr, Gotfryd