MSR 12 dotyczy przede wszystkim zagadnień podatku dochodowego odroczonego, ale reguluje także zasady ujmowania bieżących zobowiązań i należności podatkowych, czego nie czyni ustawa o rachunkowości. Standard szczegółowo określa zasady ustalania podatku odroczonego w odniesieniu do połączeń jednostek, wartości firmy, początkowego ujęcia składników aktywów i zobowiązań, straty podatkowej czy ulg podatkowych. Wprowadza ponadto własne definicje podatku dochodowego (obciążeń/przychodów podatkowych), wyraźnie wskazując na jego kosztowo/przychodowy charakter.

Elementy wspólne dla MSR 12 i ustawy o rachunkowości, to sens definicji aktywów i rezerw na odroczony podatek dochodowy, różnic przejściowych dodatnich i ujemnych, wartości podatkowej aktywów i zobowiązań. Tak samo rozumiany jest również podatek dochodowy ujęty w wyniku finansowym - jako suma podatku dochodowego bieżącego i odroczonego.

Ustawa o rachunkowości analogicznie do MSR 12 wskazuje zasady prezentacji podatku dochodowego odroczonego w bilansie, zwracając uwagę na możliwość ich kompensaty w określonych przepisami sytuacjach. Oba źródła regulacji bilansowych nakazują również ujawniać podatek dochodowy odroczony odrębnie od innych pozycji podatkowych, w grupie aktywów i pasywów niebieżących.

Podstawa prawna:

MSR 12, ustawa o rachunkowości


Tekst pochodzi z „Aktualności księgowych” - całkowicie bezpłatnych, najnowszych informacji, orzecznictwa oraz porad ekspertów dla księgowych.