Transport wewnątrzzakładowy a przychód pracownika

Jakie wątpliwości wyjaśnił organ podatkowy?

We wniosku wskazano, iż pracownicy wnioskodawcy są zatrudnieni na terenie zakładu ogrodzonym bramami. Dojeżdżają oni na własny koszt z miejsca zamieszkania do bramy przedsiębiorstwa, gdzie następnie korzystając z transportu autobusowego funkcjonującego na terenie tego przedsiębiorstwa, są przewożeni do miejsca (trasa może sięgać nawet 4 km), gdzie wykonują swoje obowiązki pracownicze. Transport ten pracodawca zleca firmie zewnętrznej z uwagi na znaczny obszar, na którym położone są instalacje przemysłowe oraz względy bezpieczeństwa (uporządkowanie ruchu pracowników po terenie zakładów). Odbywa się on wyłącznie na terenie zakładu. Wnioskodawca ponosi na rzecz przewoźnika odpłatność z tytułu korzystania przez pracowników z transportu wewnątrzzakładowego. Odpłatność ponoszona jest za każdy miesiąc z uwzględnieniem liczby pracowników uprawnionych do korzystania z transportu w danym okresie. Powstała wątpliwość, czy korzystanie przez pracowników z tego transportu skutkuje dla nich powstaniem przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? W przedmiotowej sprawie organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy i odstąpił od uzasadnienia prawnego tego stanowiska. A to było następujące:

„(…) Zgodnie z artykułem 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W świetle powołanej regulacji świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika skutkują powstaniem przychodu po jego stronie. Zdaniem Wnioskodawcy w omawianym stanie faktycznym przewóz zatrudnionych osób nie spowoduje jednak powstania tego rodzaju przysporzenia. Należy bowiem odróżnić przewóz pracowników z miejsca ich zamieszkania do miejsca pracy od przejazdów odbywających się na terenie objętym realizacją zadań wynikających ze stosunku pracy. Specyfika pracy powoduje, że przejazdy pracowników mają na celu zapewnienie właściwej jej organizacji. Brak jest również interesu osobistego pracowników w korzystaniu z funkcjonujących środków transportu (pracownicy nie mogą wyjechać poza teren przedsiębiorstwa). Tak więc bezpłatne przejazdy zatrudnionych po obszarze objętym wykonywaniem przez nich pracy są nieodłącznym jej elementem i nie stanowią realizacji ich celów osobistych. Takie działanie jest natomiast podyktowane względami racjonalnymi i potrzebą zapewnienia odpowiedniej organizacji pracy. Wobec powyższego - w ocenie Spółki - po stronie pracowników korzystających z przewozu opisanego w stanie faktycznym nie powstaje przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pogląd ten znajduje również uzasadnienie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W szczególności można wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12.02.2004 r. w którym Sąd ten stwierdził: „W tym jednak wypadku dowóz pracowników do miejsc wykonywania pracy nie był świadczeniem na ich rzecz /również nieodpłatnym/. Wiązał się on bowiem z realizacją robót budowlanych prowadzonych z natury rzeczy poza siedzibą pracodawcy i stanowił świadczenie usług na rzecz zamawiającego. Tak też został rozliczony przez skarżącego z zastosowaniem właściwej stawki ryczałtu. Świadczenie to było bowiem elementem robót budowlanych, do których wykonania zobowiązał się skarżący. Tym samym nie mogło równocześnie stanowić świadczenia nawet o nieodpłatnym charakterze na rzecz pracowników” (sygn. akt III SA 1150/02). Sąd uznał zatem, że transport zapewniany pracownikom z uwagi na szczególny sposób organizacji ich pracy służy wyłącznie realizacji interesu pracodawcy i w związku z tym nie skutkuje powstanie przychodu po stronie pracowników.(…)”

Pełną treść interpretacji można przeczytać na stronie Ministerstwa Finansów