Jakie wątpliwości wyjaśnił organ podatkowy?

Wnioskodawca – spółka – świadczy usługi dźwigowe oraz wynajmuje sprzęt do zastosowań przemysłowych. Wynajmowi podlegają żurawie gąsienicowe, kołowe jak i ciężkie żurawie wieżowe same oraz z obsługą operatorską. Spółka wynajmuje ponadto także oddzielnie swoich pracowników (zatrudnionych na umowę o pracę) posiadających kwalifikacje do obsługi powyższego sprzętu. Pracownicy są oddelegowywani do pracy w miejsce wskazane przez zamawiającego (także za granicę), a Spółka umawia się na wynagrodzenie za usługę według stawki godzinowej. Powstała wątpliwość, w którym miejscu należy opodatkować usługę polegającą na wynajmie samych ludzi do pracy na terytorium Polski lecz dla kontrahenta z Belgii (kontrahent dla tej usługi podał swój NIP UE), który w Polsce nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania, ani też stałego miejsca prowadzenia działalności? Kontrahent jest tylko zarejestrowany w Polsce do celów podatku VAT w Drugim Urzędzie Skarbowym Warszawa-Śródmieście - obsługującym podmioty zagraniczne, które w Polsce nie mają siedziby, stałego miejsca zamieszkania, ani stałego miejsca prowadzenia działalności. Firma ta nie posiada w Polsce zakładu, oddziału i przedstawicielstwa. W przedmiotowej sprawie organ podatkowy zajął następujące stanowisko:

„(…) Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W celu określenia, czy przedmiotowa usługa, którą zamierza świadczyć Wnioskodawca, podlega opodatkowaniu w Polsce, należy ustalić miejsce świadczenia tej usługi. Generalne zasady wyrażone obecnie w art. 28b ust. 1 i art. 28c ust. 1 ustawy o VAT, różnicują sposób określenia miejsca świadczenia usług w zależności od tego, na czyją rzecz są one świadczone. I tak w myśl art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n. Natomiast zgodnie z art. 28c ust. 1 ww. ustawy, miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d-28f, art. 28g ust. 2, art. 28h-28n.