Podatnik, na podstawie art. 33 pkt 1 ust. o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji wystąpił z zarzutem w sprawie prowadzenia egzekucji
administracyjnej, podnosząc nieistnienie egzekwowanego obowiązku.
Wskazał, że decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego
została uchylona przed wystawieniem tytułu wykonawczego.

W sprawie nie ma zastosowania - niesporne - przypadek określony w
art. 3 a (cyt.) ustawy.

Organ egzekucyjny X wystąpił do wierzyciela - Urzędu Skarbowego Y - o
zajęcie stanowiska w przedmiocie zgłoszonego zarzutu.Wierzyciel na
podstawie art. 34 § 1 i 2 powołanej ustawy wydał postanowienie, w
którym stwierdził, że dochodzona należność istnieje i może być
przedmiotem egzekucji. Wprawdzie decyzja określająca zobowiązanie
podatkowe została uchylona przez Dyrektora Izby Skarbowej przed
sporządzeniem tytułu wykonawczego, to jednak zobowiązanie to, jako
wynikające z mocy prawa, jest należne i obciąża zobowiązanego
podatnika. Postanowienie to, wobec niezaskarżenia, stało się
ostateczne. Organ egzekucyjny X, po otrzymaniu stanowiska wierzyciela,
wydał postanowienie, w którym nie uwzględnił zarzutu w sprawie
prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu tego
rozstrzygnięcia podniósł, że na podstawie art. 34 § 1 (cyt.) ustawy
egzekucyjnej, jest związany stanowiskiem wierzyciela w sprawie.

I tu jest kwestia - trzeba zażalić to postanowienie.
Z opisu wygląda na to że tytuł wykonawczy został wydany na podstawie
decyzji która następnie została uchylona. Jednak, ustawa stanowi że
jeśli zobowiązanie wynika z mocy prawa to może być egzekwowane. Wydaje
mi się że organ egzekucyjny X jest związany stanowiskiem wierzyciela -
tylko z drugiej strony chyba ma obowiązek badania podstawy prawnej
egzekwowanego obowiązku ( z mocy prawa).

Jak to ugryźć ? Może macie jakieś pomysły ?