Działalność sezonowa a koszty uzyskania przychodu

Rozpatrzmy następującą sytuację: Pan Piotr posiada domki letniskowe nad jeziorem, które w sezonie letnim (głównie w okresie wakacyjnym) wynajmuje turystom w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W pozostałym okresie natomiast stoją one puste. Czy mimo to ponoszone wydatki za okres ich niewynajmowania, jak np. remonty, konserwacje, koszty energii elektrycznej, wody - stanowią koszty uzyskania przychodu? Jeżeli tak, to w którym momencie należy je do kosztów zaliczyć.

Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, musi spełniać definicję wynikającą z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem tych, które zostały wymienione w katalogu wydatków, których do kosztów uzyskania przychodu się nie zalicza. Katalog ten znajduje się w art. 23 ustawy.

Nasz podatnik prowadzi działalność sezonową, która polega na wynajmowaniu domków letniskowych. Na domki te ponosi on szereg różnego rodzaju wydatków związanych z ich bieżącym utrzymaniem (remonty, konserwacje, prąd, woda itp.). Koszty te nie zawsze przypadają w sezonie wynajmowania domków. Nie mniej jednak służą one zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów, którym jest prowadzona przez niego działalność gospodarcza. Nie zostały one zawarte ponadto w art. 23 ustawy. Co za tym idzie, mimo ponoszenia ich także poza sezonem (czyli w okresie, w którym nie powstały przychody z tego tytułu), wydatki te można uznać za koszty uzyskania przychodów.

Co się zaś tyczy momentu odniesienia powyższych wydatków w koszty, zastosowanie znajdzie tutaj art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazane wyżej wydatki są bowiem kosztami pośrednimi (nie da się ich odnieść do konkretnego przychodu). Przepis ten stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu w przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów uważa się natomiast dzień wystawienia faktury, rachunku lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Natomiast w przypadku podatników prowadzących księgi rachunkowe, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku).