Niezamortyzowana wartość początkowa środka trwałego

Przeczytaj także: Niezamortyzowany środek trwały w podatku dochodowym

Podatnicy często jednak zapominają dokonać odrębnego ujęcia dla celów podatkowych i rachunkowych niezamortyzowanej części środków trwałych w przypadku ich likwidacji - zaliczając do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowaną wartość środku trwałych ustaloną dla celów bilansowych. Powyższe postępowanie wiąże się jednak z ryzykiem podatkowym.

Podatnicy uprawnieni są do uwzględnienia w kalkulacji podatku dochodowego niezamortyzowanej wartości środków trwałych w momencie ich sprzedaży lub likwidacji (przy spełnieniu warunków opisanych w dalszej części raportu). Należy jednak podkreślić, iż kosztem uzyskania przychodów jest wartość początkowa środka trwałego nie pokryta odpisami amortyzacyjnymi dokonywanymi zgodnie z ustawą o PDOP (podatkowa niezamortyzowana wartość środka trwałego – zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o PDOP). Jednocześnie wskazać należy także, że zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 zdanie drugie ustawy o PDOP, suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (dla celów podatkowych – przyp. red.). Jeżeli więc niezamortyzowana wartość likwidowanych środków trwałych będzie dla celów podatkowych niższa, niż analogiczna wartość obliczona dla celów bilansowych, wtedy wskutek ujęcia w wyniku podatkowym wartości zlikwidowanych środków trwałych obliczonej metoda rachunkową dojdzie do zawyżenia kosztów uzyskania przychodu w okresie, w którym omawiane wydatki zostaną potrącone dla celów podatkowych.

Oprócz zatem wyłączania z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych kwot amortyzacji bilansowej, konieczne jest więc także analogiczne wyłączenie wartości zlikwidowanych środków trwałych obliczonej metodą bilansową. Podatnicy są przy tym uprawnieni do ujęcia w podstawie opodatkowania niezamortyzowanej wartości środków trwałych obliczonej zgodnie z przepisami ustawy o PDOP.