michal <m...@p...onet.pl> napisał(a):

> To rozrzucanie przepisów odnoszących sie do jakiejś materii przy okazji
> zmiany całkiem innych ustaw jest rzeczywiście dość denerwujące, choć w dobie
> internetu łatwiej znaleźć ujednolicone teksty i to nawet bezpłatnie. Mnie
> bardziej denerwuje obyczaj legislacyjny, który polega na tym, ze zamiast
> pisania wprost płodzi się przepisy w stylu: "Podatnicy wymienieni w
> art....ust....pkt...lit....zdanie trzecie drugiego akapitu ustawy o ktorej
> mowa w art...ust....sa zobowiazani w terminach wynikajacych z przepisow
> ustawy....., z zastrzezeniem art.... oraz spelnieniu warunkow wymienionych w
> art.... niniejszej ustawy do...." Po czym nastepuje opis do czego są ci
> podatnicy zobowiązani napisany podobną techniką. Czytałeś pewnie ustawę o
> VAT; mnie trafiał szlag, gdy musiałem nieustannie przerzucać kartki, żeby
> wywnioskować o co szanownemu ustawodawcy właściwie chodzi. Ta nieszczesna
> maniera spowodowana jest zapewne faktem, że właściwi twórcy tych przepisów
> żyją potem z komentowania i interpretowania potworków prawnych, które sami
> spłodzili. Nie bez znaczenia jest też to, że mało który normalny człowiek
> będzie miał czas i chęć czytać tą radosną twórczość, a wrazie czego zmuszony
> będzie zapłacić prawnikowi. Wzorem elegancji był dla mnie kodeks cywilny
> napisany prostym językiem, gdzie odwołania do innych przepisów były zawarte
> tam, gdzie jest to naprawdę konieczne. Zobacz na przykład urzekający swą
> prostotą przepis art. 415 KC. W tym jednym krótkim zdaniu zawiera się więcej
> treści niż w dziesięciu zdaniach wielokrotnie podrzędnie złożonych, których
> zapewne użyliby dzisiejsi legislatorzy. Z żalem stwierdzam, że częste
> czytanie aktów prawnych odbija się fatalnie na stylu literackim, co
> stwierdzam na własnym przykładzie. Za to nieco pociesza mnie, że są ludzie
> zauważajacy problem jak ty.
>

Zgodzę sie z Tobą Michale, co do ogólnego przesłania Twego listu (akty prawne
zwłaszcza podatkowe często są po prostu nieczytelne), ale musze wystąpić w
obronie ogólnie przyjętych zasad legislacyjnych. Chodzi mi o krytykowane tak
przez Ciebie zwroty w ustawach typu: "Podatnicy wymienieni w
art....ust....pkt...lit....zdanie trzecie drugiego akapitu ustawy o ktorej
mowa w art...ust....sa zobowiazani[...]". IMO takie zwroty sa potrzebne,
powiem więcej są niezbędne dla zachowania jasności o którego podatnika, które
czynności czy też przepis chodzi.

Zgadzam się, że w niektórych tego typu sytuacjach można byłoby skorzystać ze
zdefiniowania pojęcia w słowniczku, ale po pierwsze, nie wszystko da sie
jasno sprecyzować w ramy definicyjne. Po drugie zaś, przepisy podatkowe same
w sobie są tak skomplikowane, że moim zdaniem posługiwanie sie zwrotami
opisowymi czy nawet definicjami ze słowniczka mogłoby być przyczyną
dodatkowych niejasności. A jeśli ustawodawca odwołuje sie do podatnika dajmy
na to, o którym mowa w art. 16 ust. 4 ustawy o VAT to jasne jest dla mnie że
nie chodzi tutaj żadnego innego podatnika jak tylko tego właśnie wymienionego
w art. 16. Czytając ten przepis mogę zapomnieć o podatnikach o których mowa w
art. 15 czy 17.

Jestem pewien, że gdyby ktoś spróbował napisać ustawe o VAT od nowa
(zachowują konstrukcję i sens przepisów), zmieniając jedynie odwołania
typu "[...] wymienieni w art....ust....pkt...lit....zdanie trzecie drugiego
akapitu [...]" na opisowe bądź słownikowe - mielibyśmy dwa razy większe
problemy z odczytaniem sensu ustawy.

Pozdrawiam,
artur


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/