Witam :)

Ktoś zasiał we mnie niepewność. Niepewność podatkowo prawie egzystencjalną.
Rzecz dotyczy straty w działalności gospodarczej.

Jedna bardzo konserwatywna i wiekowa księgowa nie chce rozliczyć jako
straty ujemnego wyniku finansowego z działalności gospodarczej dotyczącej
2005 roku.
Argumentem na "nie" jest według niej to, że w tym czasie podatnik poniósł
TYLKO wydatki, dlatego, posługując się definicją kosztów uzyskania
przychodów przed ostatnią zmianą, uważa ona, że jeśli nie było przychodu -
nie ma kosztów uzyskania, a jeśli nie ma kup, to nie ma straty.

W pierwszej chwili wewnętrznie prychnęłam na takie "cuś", ale po jakimś
czasie ziarno niepokoju mimo woli zakiełkowało.

Przychód był, ale w następnym roku. Teoretycznie argument ten powinien
wystarczyć - koszty były powiązane z przychodem. Strata jest. Pani Księgowa
twierdzi jednak, że w takich przypadkach dla uniknięcia wątpliwości
należało wystawić jakąkolwiek fakturę (rachunek) na choćby najmniejszy
przychód i sprawa stawała się bezproblemowa. Podatnik tego nie zrobił.

Skoro dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów nad
kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym (art. 9 ust. 2
u.o.d.o.f.). Jeżeli natomiast koszty uzyskania przekraczają sumę
przychodów, różnica jest stratą. A jeśli nie ma tych przychodów?


Poszukałam więc w dostępnych mi różnych miejscach, ale nie znalazłam
żadnego poparcia dla tezy tejże Pani, ale też i nie znalazłam zaprzeczenia.
Tak jakby problemu nie było. Może więc nie ma?
Jej doświadczenie zawodowe budzi jednak respekt, stąd moje pytanie do Was:

czy ktoś, gdzieś, kiedyś spotkał się z podobną opinią? czy może uprzedzenia
Pani Księgowej wynikają z jej asekuranckiej postawy?
Częściowo nawet zrozumiałej, bo pamięta czasy różnych restrykcji i
interpretacji.

Zaznaczam przy tym, że strata dotyczy DG i w DG miałaby być rozliczana. Nie
tu więc problem.

To co powiecie? ;>

--
Pozdrawiam,
Jagna